Borsuk i Ratel przyszłością Wojska Polskiego. MAP ucina spekulacje w sprawie BWP Lynx

W obliczu pojawiających się w przestrzeni publicznej spekulacji na temat potencjalnego zakupu licencji na niemiecki bojowy wóz piechoty Lynx KF41,Ministerstwo Aktywów Państwowych przedstawiło jasne stanowisko. Jak mogliśmy przeczytać w uzasadnieniu posłów Prawa i Sprawiedliwości: Jarosława Krajewskiego, Małgorzaty Wasserman, Michała Kowalskiego, Wojciecha Michała Zubowskiego, Sławomira Skwarka, Łukasza Kmity

"W doniesieniach medialnych pojawia się wątek możliwego wykorzystania środków z instrumentu SAFE do szybszego uzupełnienia braków sprzętowych. Powyższe rodzi wiele wątpliwości i zastrzeżeń, takich jak ryzyko niespójności decyzji zakupowych oraz wpływ na harmonogram przezbrojenia, potencjalny wpływ ewentualnego pozyskania licencji lub produkcji Lynx na krajowe zdolności (HSW/PGZ i łańcuch dostaw), brak jasnych kryteriów, kiedy resort wybiera zakup pomostowy, kiedy rozwój krajowy, a kiedy licencję, a także wątpliwości co do sposobu i zakresu planowanego wykorzystania instrumentu SAFE w obszarze „pojazdów dla wojsk lądowych” i jego przełożenia na konkretne postępowania zakupowe (Polska Zbrojna, 27.02.2026; Komisja Europejska – SAFE). Z uwagi na wagę decyzji dotyczących struktury i harmonogramu przezbrojenia wojsk zmechanizowanych, zasadności ewentualnego zakupu/licencji zagranicznej, wpływu na krajowe zdolności produkcyjno-serwisowe oraz potencjalnego finansowania z instrumentów UE, zasadne jest uzyskanie jednoznacznych informacji o stanie prac analitycznych i planach resortu".

Zadano więc następujące pytania:

1. Czy MON lub Agencja Uzbrojenia otrzymały formalną ofertę (handlową lub licencyjną) dotyczącą pozyskania lub produkcji wozu bojowego piechoty Lynx (KF41/KF21) – a jeśli tak, kiedy, od kogo, jakiego dotyczyła zakresu (np. licencja, produkcja w Polsce, serwis, transfer technologii)?
2. Czy MON i MAP rozważają zastąpienie w jakimkolwiek zakresie wozów produkowanych przez Polską Grupę Zbrojeniową SA zagranicznymi pojazdami konkurencyjnymi?
3. Czy MON prowadzi obecnie analizy porównawcze dotyczące pozyskania ciężkiego BWP, a jeśli tak – jaki jest ich status oraz planowany termin zakończenia analizy?
4. Jakie działania formalne podjęto od 2024 r. w celu pozyskania cięższego BWP/CBWP, w tym w odniesieniu do programu określanego w przekazach medialnych jako CBWP „Ratel”?
5. Czy MON przewiduje przeprowadzenie postępowania konkurencyjnego w zakresie ciężkiego BWP/CBWP, czy też rozważane są inne tryby pozyskania sprzętu oraz na jakiej podstawie mają zostać wybrane?
6. Jak MAP i MON zamierzają zabezpieczyć interes Skarbu Państwa i Sił Zbrojnych RP w razie ewentualnego pozyskania licencji lub produkcji zagranicznej, w szczególności w zakresie: a) praw do modyfikacji i rozwoju, b) dostępu do dokumentacji technicznej, c) suwerenności serwisowo-remontowej i dostępności części, d) udziału krajowych podmiotów (polonizacji) w łańcuchu dostaw?
7. Czy i w jakiej formule MON planuje finansować pozyskanie pojazdów dla wojsk lądowych ze środków instrumentu SAFE oraz czy wśród projektów zgłaszanych przez Polskę przewidywany jest zakup, uzyskanie licencji lub produkcja ciężkiego BWP?
8. Czy istnieje spójna mapa drogowa przygotowana w porozumieniu z Polską Grupą Zbrojeniową SA dla programów Borsuk oraz ciężkiego BWP/CBWP obejmująca: kamienie milowe, przewidywane wolumeny, sposób finansowania oraz ewentualne rozwiązania pomostowe – i w jakim terminie? Jeżeli tak, to proszę o jej przedstawienie, a jeżeli nie, to proszę o wyjaśnienie przyczyn jej braku.
9. W jaki sposób MON zapewni przejrzystość kryteriów wyboru rozwiązań krajowych i zagranicznych, zabezpieczenie suwerenności serwisowej oraz spójność finansowania, w tym w ramach instrumentu SAFE?

W odpowiedzi na interpelację poselską nr K10INT15848 z dnia 12 marca 2026 r. sekretarz stanu Eliza Zeidler poinformowała, że Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. nie rozważa możliwości rezygnacji z produkcji BWP „Borsuk” oraz CBWP „Ratel”. Co więcej, podkreślono, że PGZ S.A. w chwili obecnej nie prowadzi rozmów w zakresie pozyskania licencji na produkcję bojowego wozu piechoty Lynx.

To kategoryczne stwierdzenie ucina wszelkie wątpliwości i potwierdza, że polski przemysł obronny, na czele z PGZ i Hutą Stalowa Wola S.A., koncentruje swoje wysiłki na realizacji projektów opartych na krajowej myśli technologicznej. Jak czytamy w odpowiedzi:

"PGZ S.A. realizuje projekty zgodnie z zawartymi umowami z Zamawiającym, tj. Ministerstwem Obrony Narodowej reprezentowanym przez Agencję Uzbrojenia" 

Program „Borsuk” na właściwych torach: Znamy harmonogram

Program Nowego Pływającego Bojowego Wozu Piechoty (NPBWP) „Borsuk” jest jednym z filarów modernizacji polskich wojsk zmechanizowanych, mającym na celu zastąpienie przestarzałych, posowieckich wozów BWP-1. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez ministerstwo, konsorcjum w składzie PGZ S.A. i Huta Stalowa Wola S.A. zawarło z Agencją Uzbrojenia umowę ramową, która precyzyjnie określa zakładany harmonogram oraz wolumeny dostaw pojazdów BWP Borsuk w kolejnych latach.

Umowa ramowa, opiewająca na blisko 1400 pojazdów, obejmuje nie tylko same bojowe wozy piechoty, ale również całą gamę pojazdów towarzyszących, zbudowanych na tej samej uniwersalnej platformie. W jej ramach podpisano już pierwsze umowy wykonawcze, a dostawy seryjnych wozów rozpoczęły się w 2025 roku. 

Ciężki Bojowy Wóz Piechoty „Ratel” – ambitny plan na przyszłość

Równolegle do programu „Borsuk”, Polska Grupa Zbrojeniowa rozwija projekt Ciężkiego Bojowego Wozu Piechoty (CBWP) o kryptonimie „Ratel”. Jest to odpowiedź na zapotrzebowanie wojska na cięższy, lepiej opancerzony pojazd, przeznaczony do współdziałania z czołgami podstawowymi, takimi jak Abrams i K2, w warunkach konfliktu o wysokiej intensywności.

Z odpowiedzi ministerstwa dowiadujemy się, że również dla tego programu zawarto umowę ramową z Agencją Uzbrojenia. PGZ S.A. wraz z HSW S.A. opracowały szczegółowy harmonogram prac nad przygotowaniem prototypu oraz przygotowaniem do rozpoczęcia produkcji seryjnej na przełomie roku 2029/30. Jak możemy przeczytać w odpowiedzi:

"Koncepcja prac wraz z terminami realizacji kamieni milowych, w tym koncepcja lokowania produkcji w spółkach Grupy Polskiej Grupy Zbrojeniowej wraz z określeniem możliwości osiągnięcia docelowego wolumenu rocznej produkcji, przedstawione zostały bezpośrednio Zamawiającemu podczas Rady Modernizacji Technicznej. PGZ S.A. oczekuje na formalne wznowienie negocjacji w zakresie realizacji projektu CBWP Ratel przez Agencję Uzbrojenia, niezależnie od tego prowadząc prace nad prototypem pojazdu".

Z kolei z odpowiedzi na interpelację nr 15848 do sekretarza stanu w MON Pawła Bejdy możemy przeczytać, że 

"Obecnie są prowadzone negocjacje związane z zawarciem umowy wykonawczej. Wykonawca prowadzi też dodatkowe analizy dotyczące realizacji zadania przez spółki polskiego przemysłu obronnego, z uwzględnieniem m.in. wniosków wypływających z konfliktu ukraińsko-rosyjskiego.

Jak napisał Bejda dalej:

"W MON na bieżąco są prowadzone analizy dotyczące potrzeb jakościowych i ilościowych nowoczesnego sprzętu wojskowego, w tym bojowych wozów piechoty. Efektem tych analiz są decyzje dotyczące kierunków działań modernizacyjnych. Pozyskiwanie sprzętuwojskowego zawsze jest realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, natomiast tryb pozyskiwania jest determinowany przez wiele czynników z uwzględnieniem wiedzy o dostępnych rozwiązaniach technologicznych oferowanych przez różnych wykonawców pod kątem spełnienia wymagań sprzętowych".

Jak dodał Bejda

"Prowadzone analizy nie mają charakteru porównawczego w zakresie dotyczącym m.in. możliwości alternatywnego pozyskania CBWP. Ponadto, nie wpłynęła formalna oferta dotycząca pozyskania lub produkcji bojowego wozu piechoty Lynx"

Przyszłość ciężkiego wozu bojowego Ratel

W marcu wiceminister Aktywów Państwowych Konrad Gołota przedstawił kluczowe informacje dotyczące przyszłości programu ciężkiego bojowego wozu piechoty „Ratel” w odpowiedzi na interpelacje grupy posłów PiS. Mogliśmy wtedy się dowiedzieć, że w ramach konsorcjum realizującego program „Ratel” nie są prowadzone rozmowy o przeniesieniu produkcji. Podkreślił, że celem jest zupełnie inne, znacznie ambitniejsze rozwiązanie.

"Program Ciężkiego Bojowego Wozu Piechoty „Ratel” (dalej: „CBWP”) prowadzony jest w formule konsorcjum, w ramach którego zadania przypisywane są jego członkom adekwatnie do posiadanych kompetencji, zasobów kadrowych i technicznych oraz możliwości produkcyjnych. W ramach wspomnianego konsorcjum nie są prowadzone rozmowy o przeniesieniu produkcji, a o jej zaplanowaniu w taki sposób by możliwe było znaczne podniesienie tempa produkcji oraz optymalizacja wykorzystania istniejących zdolności produkcyjnych Spółek z Grupy Kapitałowej PGZ S.A. (dalej: GK PGZ)" - było napisane w odpowiedzi MAP.

To strategiczne podejście ma na celu uzyskanie elastyczności i zdolności do szybkiego reagowania na rosnące potrzeby Sił Zbrojnych RP. Jak czytamy w odpowiedzi na interpelację, to właśnie „zmieniające się wymagania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej co do wolumenów i terminów dostaw” są głównym motorem napędowym analizowanych zmian. 

"Celem takiego podziału zadań jest uzyskanie elastyczności i zdolności do szybkiego zwiększania mocy produkcyjnej przy zachowaniu wymaganego poziomu jakości oraz bezpieczeństwa dostaw. Analizowane jest natomiast rozwiązanie, w ramach którego możliwa będzie równoległa produkcja podwozi lub ich elementów składowych w różnych Spółkach GK PGZ. Ze względu na zmieniające się wymagania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej co do wolumenów i terminów dostaw, uzasadnione jest angażowanie różnych podmiotów z GK PGZ do wytwarzania kluczowych komponentów i wyrobów końcowych, z zachowaniem spójności technologicznej i jakościowej" - napisano. 

Dla programu ciężkiego bojowego wozu piechoty „Ratel” mogłoby to oznaczać, że Huta Stalowa Wola, jako lider konsorcjum i centrum kompetencji w dziedzinie podwozi gąsienicowych, nadal odgrywałaby kluczową rolę, ale inne zakłady PGZ, np. w Poznaniu, mogłyby wspierać ją, produkując te same komponenty lub realizując montaż końcowy. 

"W ramach prac konsorcjum, jak i GK PGZ prowadzone są analizy organizacyjne, techniczne i harmonogramowe obejmujące m.in. przygotowanie i rozwój infrastruktury, alokację zasobów, wolumeny produkcyjne oraz modele kooperacji. Szczegóły tych analiz, w tym porównania kosztowe i ocena ryzyk, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w związku z czym podanie ich do wiadomości publicznej nie jest możliwe. Kluczowe jest jednak dostosowanie mocy produkcyjnych do zwiększonego zapotrzebowania wynikającego z obecnych i przyszłych potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz dywersyfikacja dostawców, np. z uwzględnieniem położenia geograficznego".

Jak napisano dalej:

"Kształt docelowego modelu realizacji projektu, w tym organizacja etapu B+R i ewentualnej produkcji seryjnej w Spółkach GK PGZ, stanowi nadal przedmiot wewnętrznych uzgodnień. Rozważane są warianty równoległej realizacji i szerokiej kooperacji pomiędzy zakładami, co poza zwiększeniem odporności łańcucha dostaw, umożliwia dostosowanie harmonogramów do oczekiwań zamawiającego. Realizacja pracy rozwojowej i produkcji seryjnej w dwóch różnych zakładach jest jednym z funkcjonujących modeli, natomiast na tym etapie nie rozstrzyga się, w jakim zakresie model ten zostanie zastosowany".