Informacje o możliwym zakupie Su-34 przez Algierię krążyły od lat, a pierwsze spekulacje nasiliły się w sierpniu 2025 roku, gdy w sieci pojawiły się zdjęcia samolotu w pustynnym kamuflażu. Nie było jednak jasne, dla którego klienta maszyny są przeznaczone, a wśród potencjalnych nabywców wymieniano także Iran czy Sudan. Opublikowane niedawno nagrania wideo, pokazujące Su-34M z oficjalnymi oznaczeniami Algierskich Sił Powietrznych, rozwiewają wszelkie wątpliwości. Dla Rosji jest to znaczący sukces eksportowy, otwierający drogę do dalszej sprzedaży jednego z jej kluczowych produktów wojskowych.
Defense Express zauważa, że realizacja kontraktu przez Rosję może zająć kilka lat. Biorąc pod uwagę, że obecne możliwości Federacji Rosyjskiej pozwalają jej produkować od sześciu do dziesięciu Su-34 rocznie, nawet w trybie "przyśpieszonym", i to na potrzeby własnych sił zbrojnych.
Dostawa Su-34M to kluczowy element ambitnego programu modernizacji algierskiej armii. Nowe maszyny zastąpią flotę blisko 40 przestarzałych bombowców Su-24M, których Algieria była największym operatorem na świecie. Wprowadzenie Su-34 to nie tylko wymiana sprzętu, ale też zwiększenie zdolności bojowych. W porównaniu do Su-24, nowy samolot oferuje znacznie większy zasięg, precyzję (celność zrzutu bomb niekierowanych Su-34 to 5-7 metrów, podczas gdy dla Su-24 to 20-30 metrów), nowocześniejszą awionikę i szerszy wachlarz uzbrojenia.
Nowe bombowce doskonale wpisują się w istniejącą flotę, zwiększając jej unifikację. Algierskie Siły Powietrzne posiadają już bowiem myśliwce z tej samej rodziny konstrukcyjnej:
- Su-30MKA (około 70 sztuk).
- Su-35S (pierwsze dostawy potwierdzone w lutym 2025 r.).
- Su-57 (pierwsze myśliwce piątej generacji dostarczone w listopadzie 2025 r.).
W ten sposób Su-34 i Su-57 mają w przyszłości stanowić trzon algierskiego lotnictwa bojowego, podobnie jak ma to miejsce w Rosji.
Impulsem do tak dynamicznej modernizacji sił zbrojnych była interwencja NATO w sąsiedniej Libii w 2011 roku, która w Algierze została odebrana jako bezpośrednie zagrożenie. Władze kraju znacząco zwiększyły budżet obronny, który w 2026 roku osiągnął rekordowe 25 mld USD. Poczucie zagrożenia wzmocniły również prowadzone od 2021 roku pod dowództwem USA ćwiczenia wojskowe w Afryce Północnej, symulujące atak na przeciwnika o zdolnościach obronnych zbliżonych do algierskich, włączając w to systemy S-400, które Algieria pokazała publicznie w 2025 roku. W niestabilnym otoczeniu geopolitycznym, zwłaszcza po upadku rządu w Syrii w 2024 roku, Algieria pozostaje jednym z niewielu państw arabskich poza zachodnią strefą wpływów, co dodatkowo motywuje ją do wzmacniania potencjału obronnego.
Su-34M może być ostatnim nowym typem myśliwca czwartej generacji kupowanym przez Algierię. Oczekuje się, że przyszłe fundusze będą koncentrowane na samolotach piątej generacji. Poza kolejnymi partiami Su-57, analitycy wskazują, że Algier może rozważyć zakup chińskiego myśliwca J-35, który jest postrzegany jako jedna z najnowocześniejszych maszyn dostępnych na rynku eksportowym. Wzrost wpływów Chin na afrykańskim rynku zbrojeniowym czyni taki scenariusz coraz bardziej prawdopodobnym.
Rosyjskie linie cieni w Algierii. Jak Kreml wykorzystuje Afrykę Północną do tajnych operacji?
Dziennikarskie śledztwo portalu Defense News ujawniło, że rosyjskie linie cieni wykorzystują Algierię jako kluczowy hub logistyczny do prowadzenia tajnych misji w Afryce i Ameryce Łacińskiej. Analiza danych lotniczych z lat 2025-2026 wskazuje na setki lotów transportowych, które mogą służyć nie tylko do dostaw uzbrojenia dla algierskiej armii, ale również do wspierania rosyjskich operacji wojskowych i obchodzenia międzynarodowych sankcji. Algieria od dawna jest bliskim sojusznikiem Rosji. W latach 2018-2022 73% jej uzbrojenia pochodziło z Rosji, co czyni Moskwę jej głównym dostawcą uzbrojenia.
Analiza danych wykazała co najmniej 167 lotów towarowych między Rosją a Algierią w okresie od marca 2025 do kwietnia 2026 roku. Czyni to ten północnoafrykański kraj jednym z kluczowych węzłów w globalnej siatce transportowej Moskwy.
Termin rosyjskie linie cieni odnosi się do sieci pozornie cywilnych przewoźników lotniczych, którzy w rzeczywistości realizują zadania na rzecz rosyjskiego wojska i powiązanych z nim struktur, takich jak dawna Grupa Wagnera. Wśród zidentyfikowanych firm znajdują się m.in. Aviacon Zitotrans, Gelix Airlines czy Volga-Dnepr Airlines.
Śledztwo ujawniło intensywny ruch lotniczy rosyjskich samolotów transportowych, takich jak Ił-76 i An-124, które regularnie kursują między lotniskami w Rosji a algierskimi bazami wojskowymi, takimi jak Oum El Bouaghi, Ain Oussera, Annaba czy Béchar. Wiele z tych lotów jest powiązanych z dostawami najnowocześniejszego rosyjskiego uzbrojenia dla Algierii, w tym myśliwców Su-57 i Su-35. Algieria pozostaje jednym z kluczowych odbiorców rosyjskiej broni, zwłaszcza w sytuacji, gdy Moskwa odnotowuje spadek eksportu wojskowego po inwazji na Ukrainę.
Załogi tych samolotów często stosują różne techniki maskowania, aby ukryć prawdziwą trasę i cel lotu – między innymi wyłączają transpondery ADS-B lub deklarują fałszywe porty docelowe. Dane wskazują, że Algieria nie jest jedynie końcowym odbiorcą rosyjskiego sprzętu, ale również ważnym punktem tranzytowym dla szerszych operacji w Afryce. Po międzylądowaniu w Algierze samoloty kontynuują często loty do innych krajów, takich jak Gwinea czy Niger, gdzie Rosja aktywnie rozbudowuje swoje wpływy polityczne i wojskowe.
Domniemywa się, że celem jest transport sprzętu wojskowego i towarów podwójnego zastosowania w celu ominięcia zachodnich sankcji; wsparcie logistyczne dla rosyjskich sił, w tym dla tzw. "Korpusu Afrykańskiego" (następcy Grupy Wagnera); przerzut personelu, w tym najemników, do stref konfliktów, a także zabezpieczenie rosyjskich interesów gospodarczych, np. w sektorze wydobywczym w Gwinei (boksyt).
Co ciekawe, niektóre samoloty realizowały bardzo złożone trasy międzykontynentalne, obejmujące przystanki w Ameryce Łacińskiej (Brazylia, Wenezuela, Kuba), a następnie powrót do Rosji przez Afrykę, z międzylądowaniem w Algierii.
Su-34ME to eksportowa wersja zmodernizowanego rosyjskiego bombowca taktycznego Su-34, zaprojektowana specjalnie dla Algierii, będąca dwumiejscowym, dwusilnikowym samolotem przeznaczonym do precyzyjnych ataków na cele naziemne i morskie, z dodatkowymi możliwościami walki powietrze-powietrze. Samolot bazuje na konstrukcji Su-27, ma 23,3 m długości, 14,7 m rozpiętości skrzydeł i maksymalną masę startową 45 100 kg. Napędzany jest dwoma silnikami Saturn AL-31FM1 o ciągu 132 kN każdy z dopalaniem, co pozwala osiągnąć prędkość Mach 1,8 i zasięg 4000 km, z promieniem bojowym 1100 km i możliwością tankowania w powietrzu.
Awionika obejmuje radar Sh-141 PESA zmodernizowany do AESA, system celowania elektrooptycznego OLS-35, zaawansowane systemy walki elektronicznej Khibiny-M oraz cyfrowy kokpit z ekranami wielofunkcyjnymi, zapewniającymi integrację trzech typów czujników dla lepszej świadomości sytuacyjnej. Su-34ME przenosi do 14 ton uzbrojenia na 12 zewnętrznych punktach podwieszeń, w tym rakiety R-77 i R-73 powietrze-powietrze, rakiety Kh-29, Kh-59M, Kh-38 powietrze-ziemia, przeciwokrętowe Kh-35 i Kh-31P, bomby kierowane KAB-500, KAB-1500 oraz bombę kasetową „Drill”, a także działo 30 mm GSh-30-1. Wersja ME dostosowana do wymagań eksportowych różni się głównie systemami IFF i łączności, zachowując zdolności sieciocentryczne, w tym współpracę z dronami, oraz zmniejszony przekrój radarowy dzięki powłokom absorbującym fale.
Podcasty
Playlisty tematyczne
