Kolejna dostawa Su-57 dla rosyjskiej armii. "Jeszcze groźniejszy"?

Rosyjska państwowa firma zbrojeniowa Rostec ogłosiła dostarczenie kolejnej partii myśliwców Su-57 dla sił powietrzno-kosmicznych. To już trzecia dostawa tych maszyn w 2026 roku. Oficjalna propaganda mówi o "jeszcze groźniejszej dla wroga" maszynie, jednak doniesienia medialne wskazują na poważne problemy z tempem produkcji, pogłębione przez pożar w kluczowej fabryce w pływie zachodnich sankcji.

W czwartek, 19 listopada 2026 roku, Zjednoczona Korporacja Lotnicza (UAC), będąca częścią państwowego konglomeratu Rostec, poinformowała o przekazaniu rosyjskiemu wojsku trzeciej w tym roku partii myśliwców Su-57. Podobnie jak przy poprzednich dostawach z lutego i września bieżącego roku, nie ujawniono, ile dokładnie maszyn dostarczono. Rostec nazwał samolot „zmodernizowanym” i podał jedynie następujące informacje:

„Samoloty przekazane żołnierzom są wyposażone w zmodernizowane systemy pokładowe i system uzbrojenia, co czyni je jeszcze bardziej niebezpiecznymi dla wroga”.

Oficjalny komunikat ograniczył się także do stwierdzenia, że samoloty przeszły "pełen cykl testów fabrycznych" w zakładach w Komsomolsku nad Amurem, a następnie zostały przetestowane przez pilotów wojskowych i przebazowane na lotnisko macierzyste.

Według osób zajmujących się OSINTEM w mediach społecznościowych śledzących program na podstawie zdjęć satelitarnych i oficjalnych materiałów, wrześniowa partia najprawdopodobniej składała się z zaledwie dwóch samolotów. Niektóre źródła sugerują, że najnowsza, listopadowa dostawa, mogła objąć tylko jeden myśliwiec. Według Militarnyi wliczając dostawy z 2026 roku, rosyjskie Siły Powietrzno-Kosmiczne otrzymały zaledwie 4–5 myśliwców.

Rostec poinformował, że popyt ze strony wojska jest wysoki i że „nowe partie samolotów są już w produkcji”. Vadim Badekha, szef United Aircraft Corporation, nazwał wypełnienie państwowego zamówienia obronnego „naszym kluczowym zadaniem”.

„Nasi pracownicy, współpracując z innymi spółkami Rostecu, dbają o odpowiednie tempo produkcji samolotów” – powiedział.

Tajemnicza modernizacja i nowe uzbrojenie

Kluczowym elementem komunikatu Rostecu jest informacja, że dostarczone Su-57 to maszyny "zmodernizowane", wyposażone w ulepszone systemy pokładowe i nowy zestaw uzbrojenia. Według producenta, nowa konfiguracja techniczna ma pozwolić na "rozszerzenie zakresu zadań" i wykorzystanie "nowych typów uzbrojenia lotniczego". Wśród zmian wymieniane są m.in. rozszerzone sensory elektrooptyczne zapewniające 360-stopniowe pokrycie pasywne, udoskonalenia w systemie obronnym 101KS oraz zmodernizowana kabina i wyświetlacz przezierny.

Rosyjskie źródła propagandowe, cytując anonimowego pilota, podkreślają, że Su-57 "dobrze sprawdził się podczas specjalnej operacji wojskowej".

Jednak rzeczywistość jest zupełnie inna. Mimo że propaganda rosyjska przedstawia samolot jako skuteczną broń na froncie, to dane wywiadowcze, m.in. brytyjskiego ministerstwa obrony, wskazują, że użycie tych myśliwców jest bardzo ograniczone i asekuracyjne. Maszyny operują głównie z bezpiecznej odległości, odpalając pociski dalekiego zasięgu (jak Ch-69) z terytorium Rosji, aby uniknąć ryzyka zestrzelenia przez ukraińską obronę przeciwlotniczą. Utrata tak zaawansowanego i kosztownego samolotu byłaby potężnym ciosem wizerunkowym dla Kremla.

Według pilota „Nowa konfiguracja techniczna pozwoli rozszerzyć zakres zadań, do których wykorzystywany jest ten typ samolotu” - powiedział. Dodał, że uzbrojenie samolotu „umożliwia wykorzystanie nowych typów uzbrojenia lotniczego”. Nie wymienił żadnego z nich z nazwy. Chociaż oficjalnie nie podano nazwy wskazuje się, że chodzi najprawdopodobniej o pocisk Ch-69 (Kh-69), który był już używany do ataków na cele w Ukrainie. Pocisk ten, przenoszony w wewnętrznych komorach uzbrojenia Su-57, charakteryzuje się zdolnością do lotu na bardzo niskim pułapie, co utrudnia jego wykrycie przez obronę powietrzną.

Według szacunków ekspertów projektu OSINT „Absolutely Reliable Source”, na koniec października 2026 r. od początku roku zniszczono lub uszkodzono cztery rosyjskie myśliwce Su-57. 25 kwietnia ukraińskie drony uszkodziły kilka Su-57 na lotnisku Szagoł w obwodzie czelabińskim w Federacji Rosyjskiej. Kolejny myśliwiec rozbił się w obwodzie moskiewskim 23 lipca, a 29 października Su-57 spłonął na lotnisku Achtubińsk w obwodzie astrachańskim podczas rozruchu silnika - poinformowała o tym służba prasowa Głównego Zarządu Wywiadowczego Ministerstwa Obrony Ukrainy. Wywiad podał, że jedną z możliwych przyczyn eksplozji lub poważnego uszkodzenia silnika mogło być użycie paliwa o niewłaściwej jakości.

Ile Su-57 ma Rosja? Szacunki i realne tempo produkcji

Pomimo ambitnych planów, program Su-57 od lat boryka się z problemami. Pierwotne zamówienie z 2019 roku zakładało dostawę 76 seryjnych maszyn do 2028 roku, co miało pozwolić na przezbrojenie trzech pułków lotniczych. Jednak realne tempo produkcji jest rażąco niskie.

Ukraiński portal Militarnyi, który śledzi dostawy na podstawie numerów seryjnych i zdjęć, szacował, że do września 2025 roku Rosja posiadała 16 maszyn w jednostkach frontowych. Biorąc pod uwagę skromne dostawy w 2026 roku, łączna liczba Su-57 w służbie Sił Powietrzno-Kosmicznych Rosji na koniec 2026 roku może wynosić około 20-25 egzemplarzy. Inne szacunki mówią o flocie liczącej około 30 sztuk. To znikoma liczba w porównaniu z setkami myśliwców 5. generacji F-35 czy nawet F-22, którymi dysponują Stany Zjednoczone.

Pożar w fabryce przyczyną opóźnień?

Ciosem dla programu jak sugerują ukraińskie media był pożar, który wybuchł 11 kwietnia 2026 roku w zakładach lotniczych w Komsomolsku nad Amurem. Ogień zniszczył warsztat nr 46, odpowiedzialny za produkcję około 300 rodzajów części z materiałów kompozytowych dla Su-57. Były to m.in. kluczowe, wielkogabarytowe elementy poszycia, klap i skrzydeł. Zniszczenie tego warsztatu jest wskazywane jako prawdopodobna przyczyna dalszego spowolnienia i tak już opóźnionej produkcji.

Poza tym problemy z produkcją są wiązane także z innymi czynnikami. Przede wszystkim zachodnie sankcje ograniczają dostęp do kluczowych komponentów elektronicznych i precyzyjnych obrabiarek. Dodatkowo na trudności wpływają wysokie koszty oraz złożoność technologiczna samej platformy, a także problemy organizacyjne i logistyczne w rosyjskim przemyśle zbrojeniowym

Nadzieje Moskwy

Równolegle z produkcją na potrzeby krajowe, Rosja aktywnie promuje Su-57 na rynkach zagranicznych. Algieria stała się pierwszym potwierdzonym klientem eksportowym, a pierwsze dwie maszyny w wersji Su-57E miała otrzymać pod koniec 2025 roku. Prowadzone były również zaawansowane rozmowy z Indiami na temat licencyjnej produkcji, jednak w sierpniu 2026 roku Nowe Delhi oficjalnie odrzuciło rosyjską ofertę, decydując się na rozwój własnego myśliwca AMCA i modernizację floty Su-30MKI. Wśród potencjalnych klientów wymienia się także Kazachstan i Iran. Na początku września Rosoboronexport poinformował o nowych kontraktach na dostawę myśliwców piątej generacji Su-57E. Szef Rosoboronexportu i wiceprzewodniczący Sojuzmaszu Rosji Aleksandr Michiejew oświadczył, że Rosja zawarła nowe umowy na dostawę tych samolotów zagranicznym odbiorcom, a w bieżącym roku rozpocznie się realizacja zobowiązań wynikających z tych kontraktów. W portfelu zamówień Rosoboronexportu znajduje się obecnie kilka umów na dostawę Su-57E, a w 2026 roku planowane jest rozpoczęcie ich realizacji na rzecz nowych zagranicznych klientów. Niestety nie ujawniono jakie państwa zdecydowały się na zakup. Według Aleksandra Michiejewa, portfel zamówień Rosoboroneksportu przekracza 60 miliardów dolarów. Oprócz Su-57E, obejmuje on zamówienia na samoloty-cysterny Ił-78MK-90A, samoloty Jak-130M, systemy obrony przeciwlotniczej i broń strzelecką.

W planach jest również dwumiejscowy wariant, który mógłby pełnić rolę maszyny szkolnej lub platformy dowodzenia bezzałogowcami. Program Su-57, mimo opóźnień i wyzwań, pozostaje kluczowym elementem modernizacji rosyjskiego lotnictwa. Każda kolejna dostawa zmodernizowanych maszyn przybliża Rosję do celu, jakim jest stworzenie trzech w pełni wyposażonych pułków lotniczych.

Czym jest Su-57?

Su-57 to naddźwiękowy, dwusilnikowy myśliwiec piątej generacji, który łączy cechy niskiej wykrywalności w ramach stealth i był postrzegany jako odpowiedź Moskwy na F-22 Raptor z USA. Historia Su-57 zaczyna się już 2001 roku, wtedy to ogłoszono konkurs, w którym wygrał projekt Suchoj T-50. Pierwszy prototyp T-50-1 został oblatany w Komsomolsku nad Amurem 29 stycznia 2010 roku. Prototypy na początku ulegały dość poważnym problemom. Mimo tego w 2012 roku podjęto decyzję, by zbudować kolejną partię prototypów według zmodyfikowanego projektu ze wzmocnioną konstrukcją płatowca. W 2017 roku T-50 oficjalnie został przemianowany na Su-57, a próby zakończono w 2018 roku. Su-57 wszedł do służby w rosyjskich siłach powietrzno-kosmicznych w grudniu 2020 roku i miał zastąpić starzejące się myśliwce konstrukcji radzieckiej, takie jak Su-27 i MiG-29.

Samolot posiada masę startową wynoszącą 35 000 kg. Wymiary samolotu wynoszą: Długość to 20,10 m, rozpiętość skrzydeł to 14,10 m, wysokość zaś to 4,60 m. Samolot posiada dwa silniki dwuprzepływowe Saturn AL-41 F-1, każdy o ciągu maksymalnym 147,20 kN z dopalaniem. Zasięg do przebazowania wynosi 3500 km. Samolot może działać na pułapie 20 000 m. Uzbrojenie samolotu to jedno działko Gsz-301 kal. 30 mm oraz uzbrojenie umieszczone w dwóch komorach na uzbrojenie w dolnej części kadłuba jedna nad drugą, zwykle do czterech rakiet R-77M, Ch-58USzK lub Ch-36 albo uzbrojenie precyzyjne do niszczenia celów naziemnych, rakiet Ch-38M lub bomb KAB-250.

ILA 2024 - F-35

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki