Do zdarzenia doszło w czwartek przed południem, około 65 km na zachód od centrum Moskwy. Według licznych doniesień medialnych, powołujących się na rosyjskie kanały na Telegramie takie jak "Mash" i "112", samolot, który uległ katastrofie, to myśliwiec piątej generacji Su-57. Maszyna spadła na pole pomiędzy osiedlem Szichowo w Zwienigorodzie a wsią Łucino. W mediach społecznościowych szybko pojawiły się materiały wideo i zdjęcia, na których widać słup czarnego dymu i płonący wrak.
Pilot samolotu zdołał się katapultować przed uderzeniem w ziemię i według wstępnych informacji nie odniósł poważniejszych obrażeń. Rosyjskie Ministerstwo Obrony, choć początkowo nie precyzowało modelu maszyny, potwierdziło, że do katastrofy doszło podczas lotu szkoleniowego, samolot nie przenosił uzbrojenia i rozbił się na terenie niezamieszkanym.
Sprzeczne doniesienia: Wypadek, usterka czy zestrzelenie?
Oficjalne komunikaty i nieoficjalne spekulacje na temat przyczyn katastrofy znacząco się od siebie różnią, tworząc niejasny obraz wydarzeń. Kremlowskie agencje, powołując się na Ministerstwo Obrony, jako wstępną przyczynę wypadku podały awarię techniczną. Podkreślono, że lot odbywał się bez amunicji. Rosyjski Komitet Śledczy wszczął postępowanie karne z artykułu 351 Kodeksu Karnego FR, dotyczącego naruszenia zasad wykonywania lotów lub przygotowania do nich. Przyczyny ma zbadać specjalna komisja Ministerstwa Obrony oraz wojskowi eksperci.
Zupełnie inną wersję wydarzeń przedstawiają niektóre media ukraińskie oraz rosyjskie kanały opozycyjne. Ukraiński kanał Exilenova+ na Telegramie zasugerował, że maszyna mogła zostać omyłkowo zestrzelona przez rosyjską obronę przeciwlotniczą. Choć na tę chwilę brakuje twardych dowodów na poparcie tej tezy, jest ona szeroko komentowana w kontekście wcześniejszych podobnych incydentów. Niezależne rosyjskie media i blogerzy wojskowi (milblogerzy) jako pierwsi zidentyfikowali maszynę jako Su-57, co stanowiłoby znaczącą stratę wizerunkową i sprzętową dla Moskwy.
Każda taka strata, zwłaszcza tak cennej maszyny jak Su-57, stanowi nie tylko cios materialny, ale również poważny problem wizerunkowy dla Kremla, który promuje swoje uzbrojenie jako niezawodne i nowoczesne. Szacuje się, że koszt zakupu Su-57 w kraju wynosi od 35 do 50 milionów dolarów za sztukę, choć wersje eksportowe i pełne pakiety wsparcia mogą kosztować znacznie więcej.
Uważa się, że Rosja dysponuje jedynie około 30 myśliwcami Su-57, co stanowi znacznie mniej niż planowane zamówienie na 76 samolotów do 2027 roku. Myśliwce rzadko były używane w walkach przeciwko Ukrainie, prawdopodobnie dlatego, że Moskwa obawia się utraty. Podczas wojny dwukrotnie potwierdzono trafienie Su-57 na ziemi – najpierw w czerwcu 2024 r. i ponownie w kwietniu 2026 r.
Rosja w ostatnim czasie traci bardzo dużo samolotów ukraińscy żołnierze niedawno zniszczyli rosyjski myśliwiec MiG-29 na lotnisku w obwodzie kurskim. Wcześniej siły specjalne Centrum Operacji Specjalnych Omega Gwardii Narodowej zniszczyły rosyjski bombowiec Su-24M na wojskowym lotnisku Saki na tymczasowo okupowanym Krymie.
Czym jest Su-57?
Su-57 to naddźwiękowy, dwusilnikowy myśliwiec piątej generacji, który łączy cechy niskiej wykrywalności w ramach stealth i był postrzegany jako odpowiedź Moskwy na F-22 Raptor z USA. Historia Su-57 zaczyna się już 2001 roku, wtedy to ogłoszono konkurs, w którym wygrał projekt Suchoj T-50. Pierwszy prototyp T-50-1 został oblatany w Komsomolsku nad Amurem 29 stycznia 2010 roku. Prototypy na początku ulegały dość poważnym problemom. Mimo tego w 2012 roku podjęto decyzję, by zbudować kolejną partię prototypów według zmodyfikowanego projektu ze wzmocnioną konstrukcją płatowca. W 2017 roku T-50 oficjalnie został przemianowany na Su-57, a próby zakończono w 2018 roku. Su-57 wszedł do służby w rosyjskich siłach powietrzno-kosmicznych w grudniu 2020 roku i miał zastąpić starzejące się myśliwce konstrukcji radzieckiej, takie jak Su-27 i MiG-29.
Samolot posiada masę startową wynoszącą 35 000 kg. Wymiary samolotu wynoszą: Długość to 20,10 m, rozpiętość skrzydeł to 14,10 m, wysokość zaś to 4,60 m. Samolot posiada dwa silniki dwuprzepływowe Saturn AL-41 F-1, każdy o ciągu maksymalnym 147,20 kN z dopalaniem. Zasięg do przebazowania wynosi 3500 km. Samolot może działać na pułapie 20 000 m. Uzbrojenie samolotu to jedno działko Gsz-301 kal. 30 mm oraz uzbrojenie umieszczone w dwóch komorach na uzbrojenie w dolnej części kadłuba jedna nad drugą, zwykle do czterech rakiet R-77M, Ch-58USzK lub Ch-36 albo uzbrojenie precyzyjne do niszczenia celów naziemnych, rakiet Ch-38M lub bomb KAB-250.
Podcasty
Playlisty tematyczne
