- Choć procedura pozyskania orzeczenia lekarskiego wydaje się skomplikowana, można ją przejść w jeden dzień.
- Zainteresowany pozyskaniem pozwolenia na broń musi uzyskać orzeczenie psychologiczne oraz orzeczenie lekarskie.
- Zaledwie niecałe 5 proc. badań kończy się orzeczeniem negatywnym.
Dla wielu osób starających się o prawo do posiadania broni proces ten kojarzy się z ogromnym stresem i niepewnością. Pojawiają się pytania: „Czy przejdę sito selekcji?”, „Czy wada wzroku mnie zdyskwalifikuje?”. Dr Marek Popiel uspokaja jednak, że zasady gry są w pełni transparentne, a kluczem do sukcesu jest jasna litera prawa.
Przejrzyste procedury zamiast „wiedzy tajemnej”
Wszystkie kwestie związane z weryfikacją zdrowotną kandydatów są precyzyjnie skodyfikowane. Kluczowe znaczenie mają tu dwa akty prawne: Ustawa o broni i amunicji oraz odpowiednie Rozporządzenie Ministra Zdrowia.
- Takie badania to nie jest żadna wiedza tajna. Jeśli ktoś planuje uzyskać pozwolenie na broń i potrzebuje zbadać się w tym zakresie, nie powinien się stresować pytaniami typu „dadzą, nie dadzą nam tego pozwolenia”. Wszystko jest jasno określone w obowiązujących przepisach – podkreśla dr Marek Popiel.
Na całą procedurę składają się dwa niezależne filary, których zwieńczeniem są dwa dokumenty dostarczane przez pacjenta: orzeczenie psychologiczne oraz orzeczenie lekarskie. O ile część psychologiczna opiera się na testach oraz rozmowie z uprawnionym psychologiem, o tyle ścieżka lekarska wymaga kompleksowego podejścia i zaangażowania wielu specjalistów.
Medyczny maraton w jeden dzień
Aby lekarz orzecznik mógł wydać ostateczną decyzję, kandydat musi przejść przez szereg gabinetów specjalistycznych. Choć lista badań brzmi poważnie, w nowoczesnych ośrodkach cały proces udaje się zamknąć w zaledwie kilka godzin.
Obligatoryjny pakiet badań obejmuje konsultacje:
- Okulistyczną (ocena parametrów wzroku),
- Neurologiczną,
- Laryngologiczną,
- Chirurgiczno-ortopedyczną,
- Lekarza chorób wewnętrznych,
- Badania dodatkowe: analizę krwi na zawartość glukozy oraz badanie EKG.
Co ważne, wykryte schorzenia czy wady wrodzone wcale nie muszą przekreślać marzeń o pozwoleniu na broń. Medycyna orzecznicza stawia na elastyczność i korekcję.
- To nie jest tak, że jeżeli ktoś cierpi na krótkowzroczność, automatycznie nie może posiadać broni. Jak najbardziej może, tylko należy skorygować wadę i wtedy nie ma z tym problemu – wyjaśnia ekspert z WIML.
Identyczne podejście dotyczy chociażby pacjentów z cukrzycą typu pierwszego. Jak zaznacza dr Popiel, choroba ta nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania:
- Potrzebna jest tutaj odpowiednia kontrola cukrzycy. Osoba, która regularnie poddaje się badaniom i chodzi na konsultacje, nie napotka problemu. Może być ewentualnie potrzebna opinia diabetologa co do przebiegu choroby i poziomów glikemii, ale nie stanowi to bariery – twierdzi dr n. med. Marek Popiel.
Diagnoza to nie wyrok. Jak wyglądają statystyki?
Z perspektywy doświadczeń WIML wynika, że obawy kandydatów są statystycznie nieuzasadnione. Przez sito weryfikacji przechodzi zdecydowana większość chętnych.
- Przez ostatnie pięć lat badaliśmy około 500 osób rocznie i z tego niecałe 5 proc. kończyło się orzeczeniem negatywnym. Nie jest to duży odsetek – wylicza dr Popiel.
Nawet w przypadku otrzymania decyzji odmownej pacjent nie trafia w ślepą uliczkę. Przepisy gwarantują dwutygodniowy termin na złożenie odwołania do jednostki wyższego szczebla. Bywa, że po pogłębionej analizie kondycji zdrowotnej orzeczenie w drugiej instancji zmienia się na pozytywne.
Innym rozwiązaniem stosowanym przez lekarzy, np. przy postępujących chorobach narządu wzroku takich jak zaćma, jest skrócenie ustawowego, 5-letniego okresu ważności badań. Zamiast wydawać decyzję negatywną, lekarz może zobowiązać pacjenta do wcześniejszej rekosultacji. Co więcej, osoby starsze, u których stwierdzono pogorszenie zdrowia uniemożliwiające dysponowanie bronią, mogą powrócić na badania po udanym zabiegu operacyjnym.
Polecany artykuł:
Pułapki przepisów: Strzelcy sportowi a ochroniarze
Podczas dyskusji poruszono również kwestię częstotliwości powtarzania procedury. Standardowo orzeczenia lekarskie i psychologiczne są ważne przez 5 lat. Istnieje jednak istotny wyjątek, który wzbudza spore zainteresowanie w środowisku strzeleckim.
Z obowiązku cyklicznego przechodzenia badań co pięć lat wyłączeni są obecnie członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego (PZSS). Z kolei w przypadku kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, których zakres badań medycznych jest niemal identyczny, ramy prawne wyznacza Ustawa o ochronie osób i mienia. W ich przypadku badania – ze względu na specyfikę zawodu – muszą być powtarzane częściej, bo co 3 lata.
A jak wygląda kwestia zdrowia psychicznego oraz przyjmowania leków o działaniu antydepresyjnym czy nasennym? O ile schorzenia kalibru schizofrenii paranoidalnej bezwzględnie dyskwalifikują kandydata, o tyle stany depresyjne nie muszą oznaczać automatycznej odmowy. Każdy przypadek przyjmowania leków i historii chorobowej podlega wnikliwej, indywidualnej ocenie lekarza psychiatry.
Podsumowując medyczny aspekt ubiegania się o pozwolenie na broń, dr Marek Popiel nie pozostawia złudzeń wobec mitów o rzekomej niedostępności procedury.
- Pięć, a właściwie niecałe 5 proc. odmów to nie jest odsetek, który powinien kogokolwiek paraliżować – przekonuje ekspert z WIML.
Podcasty
Playlisty tematyczne
