- Europa buduje własną obronę przed zagrożeniami hipersonicznymi, dążąc do niezależności militarnej.
- Konsorcjum Hydis, z MBDA na czele, wybrało przełomową koncepcję pocisku przechwytującego, zdolnego zwalczać najtrudniejsze cele militarne.
- Decyzja ta otwiera rywalizację o kluczowe fundusze.
Europa stawia na własny system zwalczania hipersonicznych zagrożeń
Konsorcjum Hydis, którego liderem jest europejski koncern MBDA, zakończyło przegląd końcowej koncepcji przyszłego pocisku przechwytującego zagrożenia hipersoniczne. Komitet sterujący programu zatwierdził rozwiązanie wykorzystujące silnik rakietowy na paliwo stałe. Decyzja ta otwiera drogę do kolejnego etapu prac. Program jest zarządzany przez organizację OCCAR w imieniu Francji, Niemiec, Włoch i Holandii. Przez najbliższy rok uczestnicy projektu będą rozwijać najważniejsze technologie do poziomu gotowości TRL 3, oznaczającego eksperymentalne potwierdzenie założeń koncepcji.
"Jedna z koncepcji pocisku przechwytującego potwierdziła swoją zasadność i została wybrana przez państwa uczestniczące (Francja, Niemcy, Włochy, Niderlandy), spośród dwóch koncepcji ocenianych podczas Initial Concept Review. Stanowi to znaczący krok przed końcowym kamieniem milowym fazy koncepcyjnej, zaplanowanym na maj 2027 roku" - przekazało MBDA w komunikacie.
W ciągu ostatnich miesięcy partnerzy konsorcjum pod przewodnictwem MBDA prowadzili intensywne prace we wszystkich obszarach związanych z projektowaniem pocisku przechwytującego i całego systemu uzbrojenia, wraz z renomowanymi instytutami, środowiskiem akademickim oraz start-upami, realizując działania w zakresie projektowania i dojrzewania technologii. Prace techniczne obejmowały studia projektowe mające na celu dopracowanie koncepcji opartych na silnikach rakietowych na paliwo stałe, tak aby spełniały wymagania zamawiającego" - wyjaśniono.
Współpraca europejskich firm
Nowy pocisk ma być zdolny do zwalczania hipersonicznych pojazdów szybujących (HGV), hipersonicznych pocisków manewrujących oraz manewrujących pocisków balistycznych. Ocenę projektu przeprowadzono z wykorzystaniem modeli zagrożeń opracowanych przez włoski ośrodek CIRA, francuski Onera oraz holenderski instytut TNO. Ostatni przegląd koncepcji koncentrował się na końcowej fazie przechwycenia celu przez tzw. pojazd niszczący (kill vehicle).
Za poszczególne elementy projektu odpowiada kilka europejskich firm. Avio opracowuje architekturę napędu rakietowego, ArianeGroup i Roxel rozwijają system sterowania końcowym stopniem pocisku, a Lynred pracuje nad końcowym czujnikiem podczerwieni. Z kolei Thales dostarcza dane dotyczące systemów sensorów dla wersji lądowych i morskich, natomiast GKN Fokker odpowiada za integrację pocisku z morską wyrzutnią MK41. Rolę integratora całego projektu pełni MBDA.
Hydis kontra Hydef: który projekt dostanie miliony euro?
Hydis rywalizuje o przyszłe finansowanie z programem Hydef, kierowanym przez niemiecką firmę Diehl Defence. Oba przedsięwzięcia mają doprowadzić do stworzenia europejskiego pocisku przechwytującego zagrożenia hipersoniczne. W programie prac Europejskiego Funduszu Obronnego na 2026 r. przewidziano 100 mln euro na rozwój takiego systemu, jednak wsparcie ma otrzymać tylko jeden z konkurencyjnych projektów. Dotychczas Hydis otrzymał 80 mln euro z Europejskiego Funduszu Obronnego oraz około 60 mln euro od państw uczestniczących w programie. Konkurencyjny Hydef uzyskał 100 mln euro z funduszu oraz dodatkowe 10 mln euro od Belgii, Niemiec, Norwegii, Polski i Hiszpanii.
Oba projekty stanowią element szerszej europejskiej inicjatywy Twister, której celem jest stworzenie systemu wykrywania, śledzenia i przechwytywania broni hipersonicznej z wykorzystaniem satelitów wczesnego ostrzegania oraz pocisków przechwytujących działających w atmosferze.
Europa chce własnych rozwiązań
Rozwój europejskich zdolności do zwalczania pocisków balistycznych i hipersonicznych staje się jednym z kluczowych wyzwań dla bezpieczeństwa Europy. Wojna w Ukrainie pokazała, że pociski balistyczne pozostają jednym z najskuteczniejszych środków rażenia wykorzystywanych do atakowania infrastruktury krytycznej, baz wojskowych czy centrów dowodzenia, którym ciężko przeciwdziałać bez odpowiednich systemów uzbrojenia. Jednocześnie Rosja intensywnie rozwija arsenał obejmujący systemy Iskander-M, Kindżał czy nowoczesne pociski hipersoniczne, a podobne technologie rozwijają również Chiny i inne państwa.
Europa nadal opiera swoje zdolności przeciwrakietowe głównie na amerykańskich rozwiązaniach, takich jak chociażby systemy Patriot. Choć zapewniają one wysoki poziom ochrony, doświadczenia ostatnich lat skłoniły państwa europejskie do inwestowania we własne technologie. Waszyngton wyraźnie naciska, aby Europa posiadała własne zdolności do obrony, a prezydent USA, Donald Trump skupia się na ochronie strategicznych interesów swojego kraju, które bywają rozbieżne z europejskimi koncepcjami bezpieczeństwa. Dlatego też chodzi nie tylko o zwiększenie bezpieczeństwa, ale także o uniezależnienie się od dostaw spoza Europy oraz zachowanie kompetencji przemysłowych w sektorze zaawansowanych systemów rakietowych.
