Spis treści
Seabed warfare w strategii obronnej Australii
Strategia obronna Australii na 2026 rok przedstawia Australijskie Siły Obronne jako "zintegrowaną, ukierunkowaną siłę", której zadaniem jest odstraszanie prób projekcji siły przeciwko Australii, kształtowanie środowiska strategicznego oraz reagowanie wiarygodną siłą militarną. W katalogu priorytetów zdolności dokument wyróżnia "undersea warfare", rozumianą jako zdolność do prowadzenia szerokiego zakresu misji, od projekcji siły i utrzymywania przeciwnika w ryzyku po uporczywe utrzymywanie świadomości sytuacyjnej w domenie podmorskiej.
W tej samej części strategii rząd wskazuje, że jednym z kluczowych efektów zdolności australijskich sił ma być "wsparcie krytycznej infrastruktury", w tym infrastruktury podmorskiej i na dnie morskim, stanowiącej kręgosłup cyfrowej komunikacji kraju. Dokument wprost opisuje tzw. "critical seabed infrastructure" jako szczególnie podatną na sabotaż ze strony państw wrogich, co uzasadnia podniesienie działań przy dnie morskim do rangi najwyższego priorytetu.
Strategia wiąże rozwój walki przy dnie morskim z szerszymi programami sojuszniczymi, w tym z programem AUKUS pk. "Pillar II", gdzie Australia wraz z USA i Zjednoczonym Królestwem inwestuje w zaawansowane systemy podwodne i autonomiczne oraz wspólne projekty podnoszące odporność krytycznej infrastruktury podmorskiej. Resort obrony Australii sygnalizuje te ambicje (m.in.) w komunikacie o udziale w ćwiczeniu pk. "RIMPAC 26", gdzie elementy "subsea and seabed warfare" oraz interoperacyjność podwodnych systemów komunikacji akustycznej zostały wymienione jako istotny obszar współpracy.
Polecany artykuł:
Krytyczna infrastruktura podwodna jako cel i pole walki
Materiały Sea Power Centre (australijskiej instytucji rozwijającej myśl strategiczną w obszarze morza) opisują tzw. "subsea" i "seabed warfare" jako działania w domenie podmorskiej ukierunkowane na obiekty zlokalizowane na dnie morskim, w tym kable komunikacyjne, rurociągi, instalacje energetyczne oraz elementy wojskowych systemów sensorycznych. Rosnące uzależnienie państw od takich instalacji, zarówno w wymiarze gospodarczym, jak i operacyjnym, powoduje, że dno morskie staje się realnym polem walki, a nie wyłącznie obszarem technicznych prac hydrograficznych.
Instalacje tzw. "critical seabed infrastructure", będąca "kręgosłupem cyfrowej komunikacji Australii", pozostaje szczególnie narażona na działania sabotażowe i operacje poniżej progu wojny. Nowy dokument strategiczny uznaje ochronę tej infrastruktury za jeden z najwyższych priorytetów, umieszczając "supporting critical infrastructure" wysoko w katalogu oczekiwanych efektów zdolności australijskich sił.
Australijska strategia powiązuje ochronę podwodnej infrastruktury krytycznej z rozwojem zdolności podwodnych i podmorskich, traktując walkę przy dnie morskim jako integralny element szerszej koncepcji tzw. "undersea warfare", a nie jako odrębny, wyizolowany obszar. W praktyce oznacza to pełne włączenie domeny dna morskiego w planowanie operacji, budowę świadomości sytuacyjnej i projektowanie przyszłej postaci sił morskich Australii.
Polecany artykuł:
Zdolności Australijskich Sił Obronnych do działań na dnie morskim
Strategia przewiduje rozwój Royal Australian Navy jako siły o wzmocnionej zdolności do podwodnej wojny, (m.in.) z flotą konwencjonalnie uzbrojonych okrętów podwodnych o napędzie jądrowym, nowymi fregatami typu Hunter oraz szerokim zestawem efektorów dalekiego zasięgu. Dokument podkreśla, że te środki mają służyć zarówno klasycznej projekcji siły, jak i utrzymywaniu świadomości sytuacyjnej w domenie podwodnej, co jest warunkiem skutecznej ochrony infrastruktury na dnie morskim.
Istotnym elementem planu są rozwijane bezzałogowe platformy (m.in. podwodne i powierzchniowe), opisane w dokumencie jako "uncrewed underwater and surface vessels", które mają uzupełniać zdolności okrętów i jednostek podwodnych w zadaniach rozpoznania, dozoru i potencjalnych działań bojowych przy dnie morskim.
Ponadto Royal Australian Navy szuka wsparcia technologicznego w sektorze offshore, zwłaszcza w przemyśle naftowo‑gazowym, który dysponuje doświadczeniem w obsłudze infrastruktury na głębokich wodach i przy dnie morskim. Te działania, w połączeniu z testami zdolności podwodnych i przydennych w ramach ćwiczeń takich jak "RIMPAC 26" oraz z programem pk. "Pillar II" w zakresie autonomicznych systemów podwodnych, ma pozwolić Australii stosunkowo szybko zbudować zestaw narzędzi do ochrony podwodnej infrastruktury krytycznej i prowadzenia walki przy dnie morskim.
