Rafael prezentuje niszczycielską broń z AI. Pocisk Super Ice niewykrywalny dla radarów

Izraelski koncern zbrojeniowy Rafael zaprezentował Super Ice, najnowszy pocisk manewrujący wykorzystujący sztuczną inteligencję i wyposażony w rekordowo ciężką, 453-kilogramową głowicę bojową. Ten zaawansowany system, mogący być wystrzeliwany z różnych platform, ma zdolność do precyzyjnych ataków na silnie chronione cele, nawet w trudnych warunkach, co według ekspertów może zrewolucjonizować strategię uderzeń z dużej odległości.

  • Izraelski koncern Rafael zaprezentował nowy pocisk manewrujący Super Ice, wyposażony w sztuczną inteligencję i najcięższą izraelską głowicę bojową o wadze 453 kg.
  • Pocisk może być wystrzeliwany z samolotów, okrętów i wyrzutni lądowych; lata nisko w celu uniknięcia wykrycia i precyzyjnie atakuje chronione cele nawet przy zakłóceniach nawigacji.
  • Super Ice należy do rodziny pocisków, która do 2023 r. przyniosła ponad miliard dolarów przychodów, z umowami produkcyjnymi w Indiach i obecnością w arsenale Azerbejdżanu.

Izraelski koncern zbrojeniowy Rafael poinformował w środę (11 listopada) o wprowadzeniu na rynek swojego najnowszego osiągnięcia czyli pocisku manewrującego Super Ice. Jest to zaawansowany system uzbrojenia, który integruje najnowocześniejsze rozwiązania w dziedzinie sztucznej inteligencji z potężną głowicą bojową o masie 453 kilogramów. Informacje te, szeroko komentowane przez izraelskie media, podkreślają znaczenie tej innowacji w kontekście współczesnych wyzwań militarnych. Możliwość wystrzeliwania Super Ice z różnorodnych platform, takich jak samoloty, okręty oraz wyrzutnie lądowe, czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w arsenale obronnym.

Super Ice jest kolejnym ogniwem w rodzinie zaawansowanych pocisków manewrujących opracowanych przez Rafael. Poprzednikami tego modelu były Sea Breaker, zaprezentowany w 2021 roku, oraz Ice Breaker z 2022 roku. Jak podał dziennik „Haarec”, głowica bojowa Super Ice jest najcięższą spośród wszystkich dotychczas ujawnionych głowic izraelskich pocisków rakietowych. W porównaniu do wcześniejszych wersji, nowy pocisk charakteryzuje się znacznie większymi gabarytami i wagą. Mierzy około siedmiu metrów długości, co stanowi ponad dwukrotność długości jego poprzednika, a jego waga jest czterokrotnie większa. Konstrukcja Super Ice obejmuje silnik odrzutowy, dwa niewielkie skrzydła oraz cztery stateczniki umieszczone z tyłu, co zapewnia mu stabilność i precyzję lotu.

Super Ice: Sztuczna inteligencja i rekordowa siła rażenia

Kluczową cechą, która wyróżnia Super Ice na tle innych systemów uzbrojenia, jest jego zdolność do operowania w ekstremalnie trudnych warunkach oraz wysoka odporność na próby zakłócania. Dzięki zaawansowanym systemom wspomaganym sztuczną inteligencją, pocisk może samodzielnie docierać do celu nawet przy zakłóceniach nawigacji satelitarnej i w trudnych warunkach pogodowych. To właśnie ta autonomia i niezawodność stanowią o jego przewadze strategicznej. Super Ice został zaprojektowany z myślą o precyzyjnych atakach na silnie chronione cele, takie jak bunkry, centra dowodzenia czy wyrzutnie rakietowe, operując z dużej odległości. Producent, koncern Rafael, nie ujawnił dokładnego zasięgu nowego pocisku, jednak wiadomo, że wcześniejsze modele z tej rodziny były w stanie razić cele oddalone o około 300 kilometrów. Można przypuszczać, że Super Ice oferuje co najmniej porównywalne, jeśli nie większe możliwości w tym zakresie.

Niewykrywalny lot i precyzja: Jak Super Ice unika obrony?

Jednym z najważniejszych atutów Super Ice jest jego zdolność do unikania wykrycia przez systemy obronne przeciwnika. Pocisk może lecieć zaledwie kilka metrów nad powierzchnią wody, a nad lądem – tuż ponad koronami drzew. Taki profil lotu znacząco utrudnia jego wczesne zlokalizowanie i przechwycenie. Jak podkreślił producent w prezentacji przytoczonej przez dziennik „Kalkalist”, „Dobry pocisk manewrujący to taki, który przeciwnik wykrywa dopiero na krótko przed dotarciem do celu”. Ta zasada przyświecała inżynierom Rafaela podczas projektowania Super Ice, co czyni go niezwykle trudnym do zneutralizowania. Zdolność do precyzyjnego manewrowania na niskich wysokościach, połączona z zaawansowanymi algorytmami AI, sprawia, że pocisk jest w stanie adaptować się do zmieniających się warunków terenowych i atmosferycznych, minimalizując ryzyko wykrycia.

Globalne zainteresowanie: Kto kupuje izraelskie pociski manewrujące?

Rodzina pocisków manewrujących opracowanych przez Rafael okazała się ogromnym sukcesem komercyjnym. Do 2023 roku systemy te przyniosły koncernowi ponad miliard dolarów przychodów. Co więcej, w 2024 roku złożono zamówienia na ponad tysiąc egzemplarzy tych zaawansowanych pocisków. Rafael ma obecnie sześciu klientów, których tożsamość nie została ujawniona. Jednakże, niektóre informacje przedostały się do publicznej wiadomości. W 2025 roku koncern zawarł umowę o produkcji pocisków w Indiach Ponadto, Azerbejdżan publicznie zaprezentował te pociski w swoim arsenale. Portal Ynet zaznaczył, że nie wiadomo, czy wśród nabywców pocisków znajduje się również izraelska armia.

Żelazny Obrońca 25: Ustka