- „Jur” był jednym z inicjatorów kontynuacji misji „Miotły” przez jednostkę komandosów z Lublińca.
- Przez lata był skarbnikiem Związku Powstańców Warszawskich.
- Pamiątkową tablicę umieszczono na budynku Związku Powstańców Warszawskich, gdzie „Jur” pracował.
„Jur” na trwałe wpisał Batalion Armii Krajowej „Miotła w tożsamość współczesnych Wojsk Specjalnych. Był jednym z inicjatorów kontynuacji misji „Miotły” przez Jednostkę Wojskową Komandosów (JWK) z Lublińca – przypomina gen. Wiesław Kukuła, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
W marcu 2014 r., gdy Wiesław Kukuła był dowódcą JWK, Zespół Bojowy A przejął tradycje Batalionu AK „Miotła”. Dlatego na uroczystości pojawili się współcześni „Miotlarze” z historycznym proporcem „Miotły”, który przed kilku laty przekazali im weterani.
Dbał o finanse Związku Powstańców Warszawskich
W uroczystości udział wziął Lech Parell - szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Rafał Trzaskowski - prezydent Warszawy, przedstawiciele środowisk kombatanckich, rekonstruktorzy, a także żona „Jura” – Oksana Mindziukiewicz.
W Warszawie wspaniale pielęgnuje się historię, pamięć o naszych bohaterach oraz godnie obchodzi rocznice. Właściwie wszystkie miasta w Polsce mogłyby brać przykład z Warszawy. Tutaj, w centrum, gdzie nie spojrzymy, wszędzie znajdują się tablice poświęcone bohaterom. I piękne jest to, że pod tymi tablicami i pomnikami są zawsze kwiaty. To można nazwać częścią DNA warszawiaków – mówił Lech Parell.
Jerzego Mindziukiewicza wszędzie było pełno. Zawsze był uśmiechnięty. Jego wykształcenie predestynowało go przede wszystkim do tego, żeby zajmować się finansami, bo przez lata był skarbnikiem Związku Powstańców Warszawskich – podkreślał Rafał Trzaskowski.
Z Konfederacji Narodu do Armii Krajowej
„Jur” był ekonomistą i socjologiem. Urodził się 1927 r. i wychował na warszawskiej Woli. W 1942 r. wstąpił do Konfederacji Narodu, do drużyny „Niedźwiedzi”. Brał udział w rozbrajaniu Niemców, dyżurował w punktach obserwacyjnych, kolportował ulotki.
Gdy Konfederacja Narodu połączyła się z Armią Krajową, jego oddział - w 1943 r. - otrzymał przydział do Batalionu AK „Miotła”. Odbył wtedy m.in. szkolenia wojskowe w lasach Skolimowskich i Celestynowskich.
W pierwszych dniach Powstania Warszawskiego walczył na dworcu pocztowym przy ulicy Żelaznej. 4 sierpnia został ranny w nogę i zgłosił się do szpitala Dzieciątka Jezus, który dwie godziny później został zajęty przez Niemców.
19 sierpnia został wyprowadzony ze szpitala ulicą Koszykową, Suchą, Filtrową na plac Narutowicza do siedziby Żandarmerii Niemieckiej. Trafił do obozu przejściowego Pruszkowie. Uciekł, przez Częstochowę przedostał się do Krakowa, gdzie ponownie został ujęty przez Niemców. Znowu uciekł i koleją przyjechał do Milanówka.
Do Warszawy wrócił tuż za pierwszymi polskimi oddziałami - 17 stycznia 1945 r.
Przygotowywał uroczystość, której nie doczekał
Ukończył ekonomię i socjologię. Z racji wykształcenia większość zawodowego życia spędził na stanowiskach kierowniczych.
Bez reszty oddał się działalności społecznej, której celem było upamiętnienie oporu Warszawy w czasie II wojny światowej.
Jako wiceprezes i skarbnik Związku Powstańców Warszawskich przez lata pomagał koleżankom i kolegom, organizował pomoc i opiekę medyczną. Zabiegał o pomoc finansową dla powstańców.
Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
Jurek do ostatnich dni był aktywny. Jego ostatnią, najważniejszą pracą było przygotowanie obchodów 80. rocznicy wybuchu powstania. Niestety, już w nich nie wziął udziału, zmarł 26 marca 2024 r. – w czasie uroczystości wspominała Oksana Mindziukiewicz.
Podcasty
Playlisty tematyczne
