- Stany Zjednoczone uruchamiają strategiczny, siedmioletni program, aby znacząco zwiększyć produkcję kluczowych pocisków obrony przeciwlotniczej.
- Dzięki nowym umowom, produkcja napędów dla pocisków Patriot PAC-3 MSE niemal potroi się, a dla systemu THAAD wzrośnie aż czterokrotnie.
- Jakie globalne wyzwania i uszczuplone zapasy zmusiły USA do pilnej odbudowy swoich arsenałów rakietowych i jak to wpłynie na bezpieczeństwo?
Patriot i THAAD na pełnych obrotach
Departament Obrony USA podpisał z L3Harris Technologies i Lockheed Martin siedmioletnie umowy ramowe, które mają znacząco zwiększyć krajową produkcję układów napędowych do pocisków przechwytujących Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement (PAC-3 MSE) oraz rozszerzyć moce wytwórcze dla rakiet systemu THAAD. Długoterminowy program ma przyspieszyć dostawy, wzmocnić amerykański przemysł zbrojeniowy i zwiększyć gotowość sił USA oraz państw sojuszniczych.
"Departament Wojny (DOW), we współpracy z firmami L3Harris i Lockheed Martin, ogłosił zawarcie dwóch przełomowych, siedmioletnich umów ramowych mających na celu zwiększenie zdolności produkcyjnych kluczowych komponentów dla pocisku przechwytującego Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement (PAC-3 MSE) oraz systemu uzbrojenia Terminal High Altitude Area Defense (THAAD)" - poinformował Departament Wojny w oficjalnym komunikacie.
Porozumienie zapewnia producentom stabilne zamówienia przez siedem lat, a to umożliwi inwestycje w nowe linie produkcyjne, rozwój łańcuchów dostaw i zwiększenie zatrudnienia. Według L3Harris będzie to największy długoterminowy kontrakt dotyczący napędów dla programu PAC-3 MSE. Po pełnym wdrożeniu produkcja tych komponentów ma wzrosnąć niemal trzykrotnie, natomiast elementów napędowych dla systemu THAAD aż czterokrotnie.
Polecany artykuł:
Program obejmuje produkcję dwuimpulsowych silników rakietowych na paliwo stałe dla PAC-3 MSE, silników sterujących lotem oraz modułów zwiększających skuteczność rażenia. Firma modernizuje już zakłady w Arkansas, Alabamie i Wirginii, inwestując w nowe hale produkcyjne, zautomatyzowane systemy kontroli jakości oraz rozbudowę zaplecza przemysłowego. Ostateczne umowy wykonawcze mają zostać podpisane jeszcze w 2026 roku.
PAC-3 dla systemów Patriot i system THAAD
PAC-3 MSE to najnowocześniejszy pocisk przechwytujący wykorzystywany przez system Patriot. Zamiast klasycznej głowicy odłamkowej stosuje technologię hit-to-kill, niszcząc cel bezpośrednim uderzeniem kinetycznym. Rakieta osiąga prędkość bliską 5 Ma i jest przeznaczona do zwalczania pocisków balistycznych, manewrujących oraz innych zaawansowanych zagrożeń powietrznych. Wyrzutnia M901 może przenosić do 16 takich pocisków, a radar AN/MPQ-65 jednocześnie śledzi ponad 100 celów i wykrywa pociski balistyczne z odległości do 160 km.
System THAAD uzupełnia Patriota, przechwytując pociski balistyczne krótkiego i średniego zasięgu na dużych wysokościach, także poza atmosferą. Rakiety mogą zwalczać cele w odległości od 150 do 200 km i na pułapie sięgającym 150 km. Za wykrywanie zagrożeń odpowiada radar AN/TPY-2, którego zasięg obserwacji dochodzi do około 1000 km. Oba systemy tworzą wielowarstwową architekturę obrony przeciwrakietowej Stanów Zjednoczonych.
Decyzja o zwiększeniu produkcji wynika z rosnącej presji na amerykańskie zapasy pocisków przechwytujących. Od początku pełnoskalowej wojny w Ukrainie USA przekazały znaczną liczbę rakiet Patriot Kijowowi, jednocześnie utrzymując wsparcie dla sojuszników w Europie i na Bliskim Wschodzie. Dodatkowo wykorzystanie systemów Patriot i THAAD podczas działań związanych z konfliktem z Iranem jeszcze bardziej uszczupliło magazyny. Amerykańskie władze przyznają, że odbudowa zapasów oraz zwiększenie zdolności produkcyjnych stały się jednym z najważniejszych priorytetów.
Jak już informowaliśmy, według analizy waszyngtońskiego think tanku Center for Strategic and International Studies (CSIS) z kwietnia 2026 roku, USA zużyły w obronie przed irańskimi rakietami balistycznymi prawie 50 proc. stanów magazynowych. CSIS założył, że w irańskiej krmapnii USA wystrzeliły do 1430 pocisków do systemu Patriot. W 2026 roku do magazynów z nowej produkcji trafić mają 172 rakiety. A stan magazynowy sprzed wojny z Iranem ma być osiągnięty w 2029 roku, chociaż nowe plany mogą przyspieszyć uzupełnianie zapasów rakiet na które popyt przewyższa podaż.