Arrowhead 120 – „bałtycka” fregata dla programu Luleå
Wspólna oferta Saaba i Babcocka zakłada Arrowhead 120 jako jednostkę o długości około 120 metrów, zoptymalizowaną pod działania na Bałtyku, Morzu Północnym i na arktycznych akwenach. Projekt ma kłaść nacisk na obronę przeciwlotniczą i zwalczanie okrętów podwodnych, przy zachowaniu zdolności do długotrwałych patroli i eskort w warunkach wysokiej intensywności działań. Projekt przewiduje również pokład i hangar dla śmigłowca. Zgodnie z deklaracjami producentów, Arrowhead 120 ma oferować możliwość stopniowego wprowadzania nowych typów uzbrojenia, systemów oraz rozwiązań technicznych w miarę ewolucji zagrożeń. Saab i Babcock akcentują, że okręt projektowany jest jako platforma wielozadaniowa dla czterech nowych jednostek typu Luleå. Konkurencyjne oferty obejmują (m.in.) propozycje Naval Group i Navantii – co stawia Arrowhead 120 w bezpośrednim starciu z europejskimi jednostkami nowej generacji, takimi jak francuska FDI (fr. Frégate de Défense et d’Intervention).
Typ Luleå – od "ciężkiej korwety" do fregaty
Program Ytstridsfartyg 2030, z którego wywodzi się typ Luleå, rozpoczął się jako projekt „ciężkich korwet” rozwijanych przez Saaba na bazie szwedzkich doświadczeń w budowie mniejszych jednostek, z przeznaczeniem głównie do działań na Bałtyku i w obronie wybrzeża. Zmiana sytuacji geopolitycznej po pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę, akcesja Szwecji do NATO oraz rosnące wymagania w zakresie obrony przeciwlotniczej i zwalczania okrętów podwodnych spowodowały stopniowe rozszerzenie założeń programu w kierunku zadań, których realizacja wymaga posiadania fregat. W tym kontekście Saab nawiązał współpracę z Babcockiem, wprowadzając do gry wariant Arrowhead 120 jako ofertę spełniającą nowe wymagania szwedzkiej marynarki i wpisującą się w potrzebę szybszego pozyskania większej jednostki nawodnej w oparciu o istniejącą rodzinę okrętów typu Arrowhead.
Znaczenie oferty Saab–Babcock dla Szwecji i regionu
Przyjęcie Arrowhead 120 oznaczałoby dla Szwecji nie tylko pozyskanie nowej fregaty, ale także wzmocnienie brytyjsko‑szwedzkiej współpracy przemysłowej, budowanej m.in. wokół modułowej platformy Arrowhead 140 i szerszych relacji w zakresie systemów uzbrojenia. Babcock deklaruje, że nie składa osobnej oferty do szwedzkiej agencji FMV (Försvarets materielverk, pol. Szwedzka Administracja Materiałów Obronnych) całkowicie wspierając wspólny projekt z Saabem – co sygnalizuje gotowość do integracji szwedzkich systemów bojowych. Dla szwedzkiej marynarki, operującej dotąd na mniejszych korwetach rakietowych typu Visby, wejście w klasę fregat z silnym komponentem obrony przeciwlotniczej i zwalczania okrętów podwodnych stanowiłoby jakościowy skok, wpisujący się w rosnącą militarizację Bałtyku oraz konieczność ścisłej interoperacyjności z flotami NATO. Arrowhead 120 może stać się kolejnym – obok Miecznika i Merah Putih – filarem eksportowym rodziny Arrowhead. Sukces oferty Saab–Babcock w programie Luleå, wzmocniłby polityczno‑przemysłowe powiązania Skandynawii ze Zjednoczonym Królestwem, tworząc kolejną oś współpracy w zakresie nowoczesnych zdolności morskich.
Doświadczenia Babcocka z rodziny Arrowhead są już wykorzystywane w Polsce, gdzie w ramach programu Miecznik trwają prace nad trzema fregatami opartymi na zmodyfikowanym projekcie Arrowhead 140. W PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni położono stępkę pod drugą jednostkę – przyszły ORP „Burza” – a pierwsza fregata, ORP „Wicher”, znajduje się w zaawansowanej fazie montażu kadłuba, z przekazaniem do służby planowanym na 2029 rok. Konsorcjum PGZ–Miecznik współpracuje z Babcockiem oraz partnerami technologicznymi, m.in. Thales i MBDA, przy integracji zintegrowanego systemu walki TACTICOS, systemu OPL Sea Ceptor z pociskami CAMM/CAMM‑ER oraz sonarów Captas‑2, co pokazuje praktyczne wdrażanie rozwiązań Arrowhead w środowisku sojuszniczej floty NATO na Bałtyku.
