Spis treści
Zgoda USA – skala i zakres transakcji
Departament Stanu USA poinformował, że wyraził zgodę na możliwą sprzedaż dla Niemiec pakietu określonego jako "Integrated Combat System, Supporting Equipment, and Support" o łącznej wartości szacowanej na 11,9 mld dolarów, który ma zostać zrealizowany w ramach procedury Foreign Military Sale (FMS). W komunikacie sprecyzowano, że w skład pakietu wchodzi zintegrowany system walki oparty na architekturze Aegis, wyposażenie towarzyszące oraz szeroki zestaw usług obejmujących integrację, testy, szkolenie personelu, wsparcie techniczne i logistyczne w całym cyklu życia systemu.
Dokument wskazuje, że głównymi wykonawcami będą koncerny Lockheed Martin i RTX, odpowiadające odpowiednio za system Aegis oraz kluczowe komponenty sensorów i łączności. Jednocześnie podkreślono, że możliwa sprzedaż ICS ma objąć maksymalnie osiem okrętów nawodnych, co w praktyce odnosi się do niemieckiego programu fregat obrony powietrznej F127, traktowanych jako następcy fregat typu F124. Departament Stanu podkreśla, że sprzedaż zintegrowanego systemu walki ma wzmocnić bezpieczeństwo Niemiec jako sojusznika NATO oraz poprawić zdolność niemieckiej marynarki wojennej do wspólnego działania z siłami morskimi USA i innych państw sojuszniczych.
Polecany artykuł:
F127 jako docelowa platforma dla Aegis i SPY-6
Program F127 stanowi najważniejszy element modernizacji nawodnych sił uderzeniowych Deutsche Marine w perspektywie połowy lat 30. XXI wieku. Zgodnie z dotychczasowymi założeniami i informacjami przemysłowymi Berlin planuje budowę do ośmiu fregat obrony powietrznej opartych na koncepcji MEKO A400 Air Missile Defense, o wyporności sięgającej 10–12 tys. ton, długości około 160 metrów i szerokości około 21 metrów, co plasuje je na poziomie największych europejskich jednostek tej klasy.
Kluczowym elementem ich architektury bojowej będzie połączenie zintegrowanego systemu walki Aegis z wielofunkcyjnymi radarami AESA SPY-6(V)1 i rozbudowanym pionowym systemem startowym Mk 41. Dotychczasowe informacje branżowe wskazują, że na etapie prac koncepcyjnych podjęto decyzję o zwiększeniu liczby komór wyrzutni z pierwotnych 64 do 96, co oznacza wzrost dostępnego "magazynu" pocisków o 50 procent i plasuje je wśród europejskich fregat o największej liczbie komór VLS. Pakiet pocisków ma obejmować przede wszystkim SM-6 Block I i SM-2 Block IIIC przeznaczone do obrony powietrznej dalekiego zasięgu oraz wybranych zadań przeciwrakietowych, przy jednoczesnej możliwości użycia części komór wyrzutni na pociski manewrujące do rażenia celów lądowych.
Znaczenie decyzji dla Niemiec i NATO
Decyzja o zatwierdzeniu możliwej sprzedaży ICS stanowi ważny krok w budowie morskiego filaru niemieckiej "Zeitenwende", komplementarnego wobec rozwijanego komponentu lądowej obrony przeciwrakietowej opartej (m.in.) na systemie Arrow 3. Z perspektywy Berlina przyszłe fregaty F127 mają zapewnić elastyczny środek do osłony zgrupowań własnych i sojuszniczych, ochrony kluczowych szlaków komunikacyjnych oraz uczestnictwa w operacjach w ramach zintegrowanej obrony powietrznej i przeciwrakietowej NATO, przy jednoczesnym zwiększeniu udziału niemieckich sił morskich w zadaniach ekspedycyjnych poza bezpośrednim otoczeniem geograficznym.
Z punktu widzenia sojuszu obecność do ośmiu fregat F127 wyposażonych w Aegis, SPY-6 i pociski Standard Missile oznacza istotne wzmocnienie morskiego komponentu zintegrowanej obrony powietrznej na północno-wschodniej flance, szczególnie w obszarze Morza Bałtyckiego i Morza Północnego. F127 będą w stanie pełnić rolę okrętów flagowych wielonarodowych zespołów zadaniowych, zapewniając osłonę powietrzną i przeciwrakietową dla zgrupowań sojuszniczych, portów wyjściowych oraz kluczowych węzłów logistycznych, a jednocześnie wpiszą się w szerszy trend pogłębiania interoperacyjności europejskich sił morskich z US Navy.
Możliwe implikacje dla regionu i Polski
Rozwój niemieckiego programu F127 i związana z nim decyzja USA o sprzedaży zintegrowanego systemu walki Aegis wskazują, że w nadchodzącej dekadzie głównym odniesieniem dla planowania morskiej obrony powietrznej w Europie Północnej staną się duże jednostki wyposażone w rozbudowaną architekturę sensorów i efektorów, zdolne do działania w ramach wspólnej sieci danych z siłami amerykańskimi. Z perspektywy państw regionu Morza Bałtyckiego, w tym Polski, pojawienie się w linii do ośmiu fregat F127 stworzy nowy poziom odniesienia zarówno pod względem wymagań interoperacyjnych, jak i skali inwestycji koniecznej do zbudowania pełnowartościowego morskiego komponentu obrony powietrznej.
Przy projektowaniu własnych zdolności nawodnych, w tym rozwoju programu Miecznik i ewentualnych kolejnych jednostek, Warszawa będzie musiała uwzględniać obecność w regionie niemieckich fregat F127 jako kluczowych nosicieli systemu Aegis na europejskich akwenach. Dotyczy to zarówno interoperacyjności w zakresie wymiany danych i procedur użycia, jak i potencjalnego podziału ról w ramach sojuszniczej obrony powietrznej i przeciwrakietowej na Bałtyku i Morzu Północnym.
Źródło: Departament Stanu Stanów Zjednoczonych
