Spis treści
Lotniskowcowa grupa bojowa Francji – skład, zadania, znaczenie
Trzon francuskiej grupy zadaniowej 473 (fr. La Task Force 473, TF 473) stanowi lotniskowiec o napędzie atomowym "Charles de Gaulle" (R91), któremu towarzyszą (m.in.) trzy francuskie okręty eskorty, okręt zaopatrzeniowy typu BRF (fr. bâtiments ravitailleurs de forces) "Jacques Chevallier" (A 725), co najmniej jeden atomowy okręt podwodny oraz sojusznicze jednostki obrony powietrznej. W składzie eskorty znalazły się fregata obrony powietrznej typu FREMM "Alsace" (D656), fregata obrony powietrznej typu Horizon "Chevalier Paul" (D621) oraz włoski niszczyciel "Andrea Doria" (D 553) , co podkreśla nacisk na obronę przeciwlotniczą całego zgrupowania. Grupa dysponuje również komponentem lotniczym zdolnym do projekcji siły na dalekim dystansie, kontroli przestrzeni powietrznej i prowadzenia uderzeń w głąb terytorium przeciwnika, co czyni z niej unikatowe w Europie narzędzie strategiczne Paryża.
Resort obrony Francji określa lotniskowcową grupę bojową nie tylko jako środek rażenia, jak również instrument komunikacji strategicznej i dyplomatycznej, służący wzmacnianiu wiarygodności odstraszania oraz budowaniu interoperacyjności z sojusznikami. Misja pk. "LA FAYETTE 26", w której jednostki będą operować głównie na północnym Atlantyku, ma cztery cele: wzmocnienie postawy odstraszania i obrony NATO w Europie, ochronę granic i bezpieczeństwa morskiego, rozwój współdziałania z partnerami oraz demonstrację zaangażowania na rzecz wolnej i stabilnej przestrzeni morskiej. Podjęty wysiłek szkoleniowy wpisuje się w kontekst rosnącej aktywności morskiej Federacji Rosyjskiej w obszarze Atlantyku i Arktyki oraz zmian priorytetów USA, co wymusza większą odpowiedzialność europejskich sojuszników za bezpieczeństwo na północy.
ORION 26 i LA FAYETTE 26 – test działań o wysokiej intensywności
Grupa jednostek opuścił tuloński port 27 stycznia 2026 roku, inicjując francuskie ćwiczenia pk. "ORION 26", które stanowią zakrojony na szeroką skalę, połączone i wielonarodowe manewry wysokiej intensywności w strefie Atlantyku. Scenariusz "ORION 26" zakłada eskalację od działań „niewidzialnych” – w cyberprzestrzeni, domenie informacyjnej i elektromagnetycznej – po pełnoskalową konfrontację konwencjonalną, w której Francja dowodzi koalicją broniącą fikcyjnego państwa Arnland przed agresywnym sąsiadem Mercurią. W ramach fazy „warm up” na Morzu Śródziemnym włoski niszczyciel "Andrea Doria" przeprowadzała z francuskimi jednostkami intensywne ćwiczenia obrony powietrznej (ang. Air Defence Exercise, ADEX), walki z celami nawodnymi (ang. Surface Engagement Exercise, SURFEX), manewry zaopatrzeniowe oraz operacje śmigłowcowe typu cross‑deck z pokładu "Charlesa de Gaulle’a", wzmacniając interoperacyjność obu flot.
Łącznie manewry pk. "ORION 26" angażują siły lądowe, morskie i powietrzne 24 państw, w tym trzy brygady ogólnowojskowe, około 25 dużych okrętów, dwa śmigłowcowce desantowe, kilkadziesiąt samolotów i śmigłowców oraz szerokie spektrum systemów bezzałogowych i obrony powietrznej. W wymiarze morskim celem jest sprawdzenie zdolności do prowadzenia skomplikowanych operacji zespołu lotniskowcowego w warunkach poważnego konfliktu, w bezpośrednim sąsiedztwie terytorium Francji i sojuszników. Francuskie ministerstwo obrony podkreśla, że takie ćwiczenia są odpowiedzią na nasilającą się rywalizację międzynarodową i działania hybrydowe przeciwników, wymagające zarówno panowania w nowych domenach (cyberprzestrzeń oraz infosfera), jak i utrzymania klasycznych zdolności militarnych.
Bałtycki etap misji: Malmö, Steadfast Dart i Baltic Sentry
Bałtycka część misji rozpocznie się 25 lutego 2026 roku, kiedy "Charles de Gaulle" po raz pierwszy w historii zawinie do szwedzkiego Malmö, gdzie pozostanie kilka dni, pełniąc rolę widocznego symbolu zacieśniającej się współpracy obronnej między Francją a nowym członkiem NATO. Szwedzkie siły zbrojne akcentują, że wizyta lotniskowca odbywa się w ramach regularnej aktywności ćwiczeniowej Sojuszu i podnosi zarówno zdolności operacyjne, jak i potencjał kolektywnej obrony Europy. Obecność francuskiego zgrupowania na Bałtyku wpisuje się w szerszy trend wzmacniania wschodniego frontu NATO poprzez rotacyjną obecność dużych jednostek nawodnych oraz ściślejszą integrację państw regionu z planowaniem sojuszniczym.
Po wizycie w Szwecji grupa lotniskowcowa wejdzie w fazę intensywnych manewrów na Bałtyku, uczestnicząc w ćwiczeniach pk. "Steadfast Dart 26", "Baltic Sentry", "Neptune Strike" oraz "Cold Response". Manewry pk. "Steadfast Dart 26" służą testowaniu szybkiego przerzutu i zabezpieczenia Sił Odpowiedzi NATO z południa Europy na wschodnią flankę, zaś "Baltic Sentry" koncentruje się na ochronie krytycznej infrastruktury podmorskiej z użyciem pełnego spektrum sił morskich sojuszu. "Neptune Strike" sprawdza zdolność Sojuszu do integracji morskich środków uderzeniowych najwyższej klasy, natomiast norweskie ćwiczenia pk. "Cold Response" stanowią największy w tym roku trening działań w warunkach arktycznych, z udziałem sił lądowych, morskich i powietrznych wielu państw.
Wspierające francuską grupę jednostki z Danii, Holandii, Hiszpanii, Maroka, Niemiec, Norwegii, Wielkiej Brytanii i Włoch tworzą wielonarodowe ugrupowanie, które w praktyce realizuje filary nowej koncepcji odstraszania i obrony NATO na kierunku północno‑wschodnim. Obecność "Charlesa de Gaulle’a" na Bałtyku staje się tym samym zarówno demonstracją solidarności sojuszniczej wobec państw regionu, jak i sygnałem strategicznym wysyłanym potencjalnym przeciwnikom, że przestrzeń morska od Atlantyku po Morze Bałtyckie pozostaje spójnie broniona.
Źródło: Polska Agencja Prasowa
Podcasty
Playlisty tematyczne
