Spis treści
Kosa Kinburnska jako odcinek walk
Kosa Kinburnska, nazywana też Mierzeją Kinburnską, leży w obwodzie mikołajowskim i stanowi zachodni kraniec Półwyspu Kinburnskiego. Ten wąski pas lądu oddziela wody limanu Dniepru i Bohu od Morza Czarnego, co nadaje mu znaczenie dla podejść morskich do Mikołajowa oraz ujścia Dniepru.
Ukraińska marynarka określa rejon Mierzei Kinburnskiej jako strefę działań bojowych i podkreśla, że teren pozostaje sporny. W czerwcu 2026 roku pojawiały się informacje o problemach rosyjskiego zaopatrzenia oraz doniesienia o stopniowym wycofywaniu części rosyjskich sił po ukraińskich uderzeniach na linie dostaw i stanowiska ogniowe po drugiej stronie limanu Dniepru i Bohu.
Rajd bezzałogowy z udziałem 123. Brygady OT został przeprowadzony na odcinku Kosy Kinburnskiej zajmowanym przez rosyjskie wojska. Źródła podkreślają, że był to kolejny przykład wykorzystania nowych środków walki w realiach frontu nadmorskiego, gdzie ryzyko desantu załogowego jest wysokie, a dystans między brzegami limanu Dniepru i Bohu sprzyja operacjom z użyciem systemów zdalnie sterowanych.
Bezzałogowy rajd na wybrzeże
W opublikowanym nagraniu z operacji na Kosie Kinburnskiej widać bezzałogową łódź dobijającą do brzegu, z której zjeżdża pojazd bezzałogowy z gąsienicowym układem bieżnym. Po dotarciu na plażę pojazd zajmuje stanowisko i prowadzi ogień w kierunku rosyjskiej pozycji na wybrzeżu.
W udostępnionych materiałach opisano, że użyty pojazd lądowy wyposażono w moduł bojowy "Wolly 7.62" oparty na karabinie maszynowym PKM/KT‑7.62, sterowany zdalnie, z deklarowanym skutecznym zasięgiem ognia do około 1000 m. W tym samym przekazie wskazano płk. Ołeha Makhuchę oraz mjr. Denysa Hipika jako oficerów odpowiedzialnych za przygotowanie i użycie tego systemu w warunkach bojowych.
W komunikacie operację określono jako "pierwszą znaną misję bojową tego formatu na świecie": bezzałogowy pojazd pływający dostarcza bezzałogowy lądowy pojazd na zajęty przez przeciwnika brzeg, na terytorium uznawanym przez Ukrainę za okupowane, po czym ten wykonuje zadanie ogniowe. W kolejnych doniesieniach wydarzenie opisywano jako pierwszą w realnych działaniach bojowych operację desantową zrealizowaną w całości przez systemy bezzałogowe, z wykorzystaniem morza do transportu, lądu do prowadzenia ognia oraz powietrza do rozpoznania.
Szczegółowe wyniki rajdu, w tym dane o zniszczonych celach, nie zostały dotąd oficjalnie ujawnione. Z dostępnego przekazu wynika, że kluczowym elementem było sprawdzenie w warunkach bojowych układu, w którym bezzałogowa łódź pełni rolę środka desantowego, a gąsienicowy pojazd z modułem "Wolly 7.62" – środka rażenia po wyjściu na brzeg.
Polecany artykuł:
123. Brygada OT: od obrony Mikołajowa do eksperymentów z robotyką
123. Samodzielna Brygada Obrony Terytorialnej została sformowana w listopadzie 2018 roku w obwodzie mikołajowskim. Jej pierwszym dowódcą był ppłk Serhij Iwanow, a następnie dowodzenie objął płk Roman Tokarenko.Struktura brygady obejmuje sztab brygady, sześć batalionów obrony terytorialnej, kompanię przeciwdywersyjną, kompanię saperów, kompanię łączności, kompanię logistyczną oraz baterię moździerzy. Żołnierze jednostki brali udział w obronie Mikołajowa i obwodu mikołajowskiego w pierwszej fazie pełnoskalowej inwazji Rosji w 2022 roku.
W 2026 roku brygada ogłosiła, że wchodzi w nowy etap i przekształca się w jednostkę wyspecjalizowaną w systemach bezzałogowych. W komunikatach podkreślono, że zachowuje dotychczasowe doświadczenia bojowe, tradycje i pamięć o ludziach, którzy służyli w brygadzie, a jednocześnie rozszerza zdolności i uczy się wykorzystywać nowe technologie, aby działać szybciej i precyzyjniej.
Według oficjalnych informacji brygada ma rozwijać i wykorzystywać systemy bezzałogowe w powietrzu, na lądzie i na wodzie – do rozpoznania, rażenia celów oraz wykonywania zadań tam, gdzie ryzyko dla żołnierzy jest zbyt duże. Jednostka zaznacza, że nie traktuje tego jako zmiany kierunku, lecz jako kontynuację dotychczasowej drogi na wyższym poziomie technologii.
Operacje brygady, takie jak bezzałogowy rajd na Kosę Kinburnską, wpisują się w ten kierunek rozwoju: z jednostki typowo terytorialnej brygada staje się jednym z ośrodków budowania zdolności do wykorzystania robotyki lądowej, morskiej i powietrznej w działaniach bojowych.
