Tanie przechwycenie, masowa produkcja. Steelfin ma rozwiązać największy ból głowy zachodniej obrony powietrznej

Firma Anduril zaprezentowała innowacyjną rodzinę pocisków przechwytujących Steelfin, która ma zrewolucjonizować obronę powietrzną i przeciwrakietową. Nowy system, charakteryzujący się modułową konstrukcją i nastawieniem na masową produkcję, ma skutecznie zwalczać szerokie spektrum zagrożeń od dronów i pocisków manewrujących, po pociski balistyczne i zaawansowaną broń hipersoniczną. Steelfin został zaprojektowany w celu obniżenia kosztów obrony oraz integracji z już istniejącymi systemami, co ma stanowić odpowiedź na rosnące i coraz bardziej zróżnicowane wyzwania współczesnego pola walki.

  • Anduril zaprezentował Steelfin, nową rodzinę modułowych pocisków przechwytujących ziemia-powietrze, przeznaczonych do zwalczania szerokiego spektrum zagrożeń, od dronów po pociski hipersoniczne.
  • System wyróżnia się dwustopniową, modułową konstrukcją, która pozwala na elastyczne dostosowanie pocisku do konkretnych zadań i zagrożeń, znacząco obniżając koszt przechwycenia.
  • Steelfin został zaprojektowany z myślą o masowej produkcji na jednej linii, co pozwoli na wytwarzanie tysięcy pocisków rocznie, oraz o integracji z istniejącymi wyrzutniami i systemami kierowania ogniem (np. Patriot, AEGIS).

Współczesne pole walki stawia przed systemami obrony powietrznej i przeciwrakietowej coraz bardziej złożone wyzwania. Z jednej strony obserwujemy rosnącą dostępność tanich, produkowanych na masową skalę środków rażenia, takich jak drony, co wymusza na siłach zbrojnych USA i państw sojuszniczych przygotowanie się na odpieranie coraz większej liczby ataków. Z drugiej strony, zmienia się charakter samych zagrożeń od stosunkowo prostych dronów, przez zaawansowane pociski manewrujące i pociski balistyczne, aż po najnowszą broń hipersoniczną. Każdy z tych rodzajów uzbrojenia może stanowić realne niebezpieczeństwo dla żołnierzy, wymagając specyficznych metod zwalczania.

Obecnie wykorzystywane pociski przechwytujące nie były projektowane do walki z tak licznymi i zróżnicowanymi zagrożeniami. Ich konstrukcja jest zazwyczaj zoptymalizowana pod kątem wąskiej grupy celów. Mimo że te systemy spełniają najwyższe wymagania w zakresie skuteczności, dostosowanie ich do nowych zagrożeń jest procesem długotrwałym i kosztownym. Wymaga to wieloletnich prac projektowych, uruchamiania nowych linii produkcyjnych i ponoszenia znacznych nakładów finansowych. W efekcie, rozwój i modernizacja arsenału pocisków przechwytujących są czasochłonne, co może prowadzić do powstawania luk w zdolnościach obronnych w okresie oczekiwania na wdrożenie nowego uzbrojenia.

Ma to bezpośrednie konsekwencje na polu walki. Baterie obrony powietrznej często muszą wykorzystywać zaawansowane i kosztowne pociski przechwytujące do zwalczania znacznie tańszych środków ataku. Taka dysproporcja prowadzi do uszczuplania zapasów kluczowego uzbrojenia obronnego i powoduje, że koszty obrony ponoszone przez siły amerykańskie i sojusznicze są niewspółmiernie wysokie w stosunku do kosztów ataku. W przypadku pojedynczego starcia taka sytuacja może być akceptowalna, jednak w warunkach długotrwałych działań bojowych stanowi to poważne obciążenie. Nie istnieje uniwersalny pocisk przechwytujący, który byłby w stanie skutecznie zwalczać wszystkie rodzaje zagrożeń. Jednocześnie, opracowywanie nowego uzbrojenia za każdym razem, gdy zmienia się ich charakter, jest kosztowne i czasochłonne. Dlatego siły zbrojne potrzebują szerszego wachlarza środków obronnych, możliwości ich produkcji na dużą skalę oraz rozwiązań technologicznych, które można rozwijać wraz z nowymi wymaganiami, zamiast zaczynać od nowa. W odpowiedzi na te wyzwania firma Anduril opracowała system Steelfin.

Modułowa konstrukcja Steelfin: Klucz do elastyczności i redukcji kosztów?

System Steelfin został zaprojektowany z myślą o elastyczności i możliwości dostosowania do zmieniających się wymagań bez konieczności prowadzenia wieloletnich prac nad modyfikacją całej konstrukcji. Jak podaje producent, „Wszystkie warianty pocisku opierają się na wspólnej, dwustopniowej konstrukcji, która pozwala dobierać ich parametry do konkretnych misji przy zachowaniu wielu wspólnych komponentów oraz procesów produkcyjnych w całej rodzinie.” Pocisk składa się z dwóch głównych stopni: silnika rakietowego zapewniającego początkowe przyspieszenie oraz drugiego stopnia, odpowiadającego za końcową fazę przechwycenia celu. Dzięki temu modułowa konstrukcja pozwala na dopasowywanie parametrów pocisku do różnych rodzajów zagrożeń.

W pierwszym stopniu można zastosować różne silniki rakietowe na paliwo stałe, dobierane w zależności od wymagań dotyczących zasięgu, osiągów, rodzaju napędu, konfiguracji wyrzutni czy liczby pocisków możliwych do rozmieszczenia w określonej przestrzeni. Drugi stopień opiera się na wspólnej konstrukcji, obejmującej płatowiec, awionikę, oprogramowanie, system sterowania lotem oraz interfejsy wykorzystywane we wszystkich wariantach Steelfin. Otwarta, modułowa architektura drugiego stopnia pozwala integrować różne głowice naprowadzające, systemy pokładowe i inne komponenty bez przeprojektowywania całego pocisku.

W efekcie, siły zbrojne mogą dobierać parametry i koszty pocisku przechwytującego do konkretnego zagrożenia. Steelfin może być konfigurowany do zadań na różnych poziomach obrony powietrznej i przeciwrakietowej, od obrony punktowej, przez zintegrowaną obronę powietrzną i przeciwrakietową niższej warstwy, po obronę przeciwbalistyczną wyższej warstwy. Jednocześnie Anduril zakłada, że poszczególne warianty Steelfin będą kosztować ułamek ceny obecnie stosowanych pocisków przechwytujących o porównywalnym przeznaczeniu, co ma znacząco obniżyć koszty obrony.

Masowa produkcja i integracja: Jak Anduril przyspieszy dostawy pocisków?

Oprócz parametrów technicznych pocisków przechwytujących, kluczowa jest również możliwość ich masowej produkcji w ilościach pozwalających na prowadzenie długotrwałych działań bojowych. Tradycyjne konstrukcje pocisków przechwytujących wymagają zazwyczaj wyspecjalizowanych procesów produkcyjnych, narzędzi, dostawców i zakładów. Powoduje to rozdrobnienie produkcji pomiędzy różne programy i utrudnia szybkie zwiększanie jej skali w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie.

W przypadku Steelfin Anduril zastosował inne rozwiązanie. Dzięki wspólnej architekturze i wykorzystaniu tych samych komponentów, poszczególne warianty pocisków mogą być wytwarzane na jednej linii produkcyjnej, przy użyciu tych samych narzędzi, przez ten sam personel i w tych samych zakładach. Silniki startowe oraz elementy drugiego stopnia, dostosowane do konkretnych zadań, są montowane na końcowym etapie produkcji. Takie podejście pozwala elastycznie zwiększać produkcję wybranych wariantów Steelfin w zależności od bieżących potrzeb. „Anduril planuje w najbliższym czasie osiągnąć produkcję na poziomie kilku tysięcy pocisków Steelfin rocznie, z możliwością dalszego dostosowywania zdolności produkcyjnych do zapotrzebowania.”

Ponadto, otwarta architektura drugiego stopnia pocisku umożliwia integrację gotowych komponentów dostępnych na rynku komercyjnym (COTS) oraz korzystanie z rozwiązań oferowanych przez różnych dostawców. Pozwala to zwiększyć liczbę potencjalnych dostawców i ograniczyć ryzyko zakłóceń w łańcuchu dostaw, które mogłyby utrudnić masową produkcję.

Siły zbrojne dysponują już rozbudowaną infrastrukturą wyrzutni oraz systemów kierowania ogniem. Dlatego jednym z założeń przy projektowaniu Steelfin było zapewnienie kompatybilności z istniejącymi rozwiązaniami, tak aby nowe pociski mogły zwiększać zdolności obronne bez konieczności budowania całej infrastruktury od podstaw. „Poszczególne warianty Steelfin są przystosowane do współpracy z istniejącymi wyrzutniami lądowymi i morskimi, w tym M903A2 (wyrzutnia systemu Patriot), systemem pionowego startu Mk 41 VLS, systemem Typhon oraz rozwijanymi wyrzutniami kontenerowymi.” Steelfin został również zaprojektowany z myślą o integracji z wykorzystywanymi obecnie systemami kierowania ogniem, takimi jak AEGIS czy IBCS. Ma to umożliwić włączenie pocisków do istniejących systemów dowodzenia i kierowania działaniami bojowymi. Zakładana kompatybilność z istniejącą infrastrukturą obrony powietrznej, zarówno sprzętową, jak i informatyczną, ma ułatwić i przyspieszyć wprowadzenie Steelfin do służby.

Przyszłość obrony powietrznej: Testy i wdrożenie Steelfin

Anduril od kilku lat intensywnie rozwija i udoskonala system Steelfin, inwestując w projekt we współpracy z wieloma klientami. Firma przeprowadziła już testy balistyczne z wykorzystaniem reprezentatywnych obiektów latających, co potwierdza zaawansowanie prac. Kolejnym kluczowym etapem będzie rozpoczęcie prób w locie poszczególnych wariantów Steelfin, które planowane są na 2027 rok. Te testy będą miały na celu weryfikację pełnych możliwości systemu w realistycznych warunkach.

Celem projektu jest stworzenie rodziny pocisków przechwytujących, które będą mogły być elastycznie dostosowywane do różnych zagrożeń, produkowane na dużą skalę, przy jednoczesnym znacznym ograniczeniu kosztów oraz efektywnym wykorzystaniu istniejącej infrastruktury obrony powietrznej. Steelfin ma szansę stać się kluczowym elementem przyszłych systemów obronnych, zapewniając skuteczną i ekonomiczną odpowiedź na dynamicznie ewoluujące wyzwania bezpieczeństwa.

Na podstawie komunikatu prasowego Anduril 

Żelazny Obrońca 25: Ustka