- Sieć Badawcza Łukasiewicz znacząco zwiększyła udział projektów z zakresu obronności, bezpieczeństwa i technologii podwójnego zastosowania – z 12,5% w 2023 roku do 67% w 2026 roku.
- Instytuty Łukasiewicza zaprezentowały technologie kosmiczne i bezzałogowe, które mają zastosowanie w obronności, m.in. roboty mobilne (PIAP HUNTeR, PIAP IBIS MULE, TARANTULA) oraz Bezzałogowy Dron Wodny Nowej Generacji - Manta USV.
- Prace obejmują również platformy bezzałogowe i autonomiczne, takie jak PAWO, oraz systemy wspomagające rozminowywanie (projekt SHIBA II).
- Łukasiewicz rozwija także technologie kosmiczne, w tym platformy satelitarne, ładunki użyteczne i technologie wynoszenia rakiet orbitalnych, aby uniezależnić się od zagranicznych firm.
Sieć Badawcza Łukasiewicz, składająca się z wielu instytutów, aktywnie pracuje nad innowacyjnymi rozwiązaniami, które mogą znaleźć zastosowanie w obronności i bezpieczeństwie. Przedstawiciele Łukasiewicz – PIAP (Przemysłowy Instytut Automatyki i Pomiarów) zaprezentowali szereg robotów, które są już testowane w warunkach zbliżonych do operacyjnych i oferowane w 28 krajach świata.
Dr inż. Maciej Cader, zastępca dyrektora ds. badawczych Łukasiewicz – PIAP, podkreślił, że technologie rozwijane w Instytucie są dostosowane do konkretnych zastosowań i muszą sprostać różnorodnym wymaganiom globalnym.
"Oznacza to, że nasze technologie przetestowaliśmy na 28 poligonach świata. Mówimy o krajach takich jak m.in. Indonezja, Nigeria, Wybrzeże Kości Słoniowej, czy Finlandia. Nasze rozwiązania muszą być więc na tyle odporne, by sprostać nie tylko wymaganiom tych poligonów, ale i poradzić sobie z czynnikiem ludzkim. Inaczej myśli człowiek w Indonezji, inaczej Fin, inaczej mieszkaniec Afryki" – zaznaczył dr Cader.
Wśród kluczowych rozwiązań wyróżnia się PIAP HUNTeR, modułowa platforma robotyczna testowana podczas międzynarodowych ćwiczeń z udziałem armii europejskich. Innym przykładem jest PIAP IBIS MULE, adaptacja sprawdzonego robota pirotechnicznego do potrzeb wojska. Lekki robot rozpoznawczy TARANTULA stanowi odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie na małe, mobilne systemy, które umożliwiają prowadzenie rozpoznania bez narażania życia żołnierzy. Te zaawansowane roboty są kluczowe dla modernizacji polskich sił zbrojnych i zapewnienia im przewagi technologicznej.
Bezzałogowe drony wodne i autonomiczne platformy: Przyszłość nadzoru i wsparcia
Łukasiewicz – WIT (Warszawski Instytut Technologiczny) rozwija Bezzałogowego Drona Wodnego Nowej Generacji - Manta USV. Ten innowacyjny dron pozwala na szybkie działanie w misjach obserwacyjnych i monitorujących, a także może być wykorzystywany w działaniach uderzeniowych, co czyni go interesującym rozwiązaniem dla sił zbrojnych. Zastosowane w Mancie kompozyty szklane sprawiają, że jest on mniej widoczny i trudniejszy do wykrycia przez obserwację lotniczą.
Dr hab. Grzegorz Gudzbeler, dyrektor Łukasiewicz – WIT, podkreślił znaczenie takich rozwiązań w kontekście nadzoru infrastruktury morskiej i rzecznej.
"W środowiskach morskich, w kontekście rozwoju technologii farm wiatrowych, potrzeb naszych koncernów, niezbędny jest nadzór infrastruktury w trybie ciągłym. To muszą być drony, które poruszają się w środowisku wodnym, morskim, rzecznym, śródlądowym i są wstanie przebywać w miejscach, które są kluczowe do nadzoru przez długi czas. Dron Manta jest odpowiedzią na te potrzeby" – wyjaśnił dr Gudzbeler.
Z kolei w Łukasiewicz – PIMOT (Przemysłowy Instytut Motoryzacji) rozwijane są platformy bezzałogowe i autonomiczne, takie jak PAWO (Platforma Autonomiczna Wsparcia Operacyjnego). Jest to zaawansowane rozwiązanie wspierające działania w trudnym terenie, przystosowane do pracy w trybie zdalnego sterowania. Eksperci z Łukasiewicz – PIMOT pracują również nad systemami wspomagającymi realizację zadań specjalistycznych, takich jak rozminowywanie dróg, czego przykładem jest projekt SHIBA II, realizowany w ramach programu badawczo-rozwojowego PERUN. Te autonomiczne systemy znacząco zwiększają bezpieczeństwo i efektywność operacji wojskowych.
Polska w kosmosie: Niezależność w technologiach satelitarnych
Dr inż. Adam Okniński z Centrum Technologii Kosmicznych, Łukasiewicz – ILOT, podkreślił, że wiele instytutów Sieci Łukasiewicz już dziś dysponuje technologiami, które mogą być zastosowane w technologiach kosmicznych. ILOT pilotuje ogłoszony niedawno Program Badań Kosmicznych Sieci Badawczej Łukasiewicz, który skupia się na trzech kluczowych obszarach: rozwijaniu platform satelitarnych (satelity Spark 1, 2 i 3), pracach nad ładunkami użytecznymi (aparaturą badawczą lub innym oprzyrządowaniem umieszczonym w kosmosie) oraz technologiach wynoszenia (rakiety orbitalne wraz z infrastrukturą).
Celem tych działań jest uniezależnienie Polski od zagranicznych dostawców i zapewnienie szybkiego dostępu do przestrzeni kosmicznej.
"Dzisiaj polskie podmioty muszą oczekiwać na slot na pokładzie rakiety zagranicznej przez kilkanaście miesięcy. Jednocześnie przekazują znaczną część dokumentacji do firm wynoszących, nawet w przypadku projektów obronnościowych. My takich dokumentacji w wielu projektach przekazywać nie chcemy, chcemy mieć możliwość lotu na orbitę szybko i możliwość wyboru docelowej orbity, co dziś też nie jest możliwe" – wyjaśnił dr inż. Adam Okniński.
Łukasiewicz – ITECH: Koordynacja badań na rzecz obronności i energetyki
Organizatorem spotkania był Łukasiewicz – ITECH (Instytut Innowacji i Technologii), który prowadzi badania w trzech kluczowych obszarach: obronności i bezpieczeństwa, transformacji energetycznej oraz rozwoju technologii. Działania ITECH odgrywają kluczową rolę w koordynacji i wspieraniu projektów badawczo-rozwojowych w ramach całej Sieci Badawczej Łukasiewicz, przyczyniając się do budowania potencjału obronnego Polski i jej niezależności technologicznej. Koncentracja na technologiach podwójnego zastosowania otwiera nowe możliwości dla polskiego przemysłu i nauki.
