Wildey Survivor: pistolet Bronsona, twardziela kina akcji

Ludzka pomysłowość nie zna granic. W konstruowaniu tzw. techniki militarnej również. Powstały i będą powstawać takie bronie strzeleckie, które można nazwać mianem nadzwyczaj oryginalnych. Niektóre nie wychodzą z fazy prototypowej. Inne są tzw. ślepą ścieżką w rozwoju broni strzeleckiej. Niektóre są produkowane, ale w niewielkich seriach, z przeznaczeniem do tzw. specjalnego użytku. Gdyby nie Hollywood, Wildey Survivor (vel Hunter) pozostałby znany nielicznym. A tak zyskał światową popularność dzięki Charlesowi Bronsonowi.

Aktor Charles Bronson celuje z pistoletu Wildey Survivor. Na miniaturze obok widnieje napis Kurioza na SE Portal Obronny.
Autor: abe/ Youtube

• Wcześniej był Wildey Survivor, a dopiero po nim zaistniał Desert Eagle.

• Pistolet, którym główny bohater „Życzenia śmierci 3” wymierza sprawiedliwość, był własnością Charlesa Bronsona.

• Pistolet Bronsona był produkowany do 2011 r. W 2015 r. znów wrócił na rynek strzelecki.

• Pocisk wystrzelony z takiej „armaty” ma energię pocisku karabinowego.

• Dziś Wildey Survivor produkowany jest na zamówienie i pod konfigurację klienta. Można go mieć za 15 tys. zł.

Nie wiecie, kim był Charles Bronson?

Był amerykańskim aktorem o polsko-tatarskich korzeniach, etatowym twardzielem kina akcji lat 70. i 80. Grał w 90 filmach, ale szczególnie został zapamiętany w serii „Death Wish” („Życzenie śmierci”). W pięciu filmach wcielał się w spokojnego architekta Paula Kerseya, który, widząc bezradność policji i sądów wobec przestępców, sam staje się sprawiedliwością. A narzędziem do jej wymierzania jest różnej maści broń. Od bocznej po granatniki. Mściciel Kersey używał m.in. takich rewolwerów i pistoletów jak:

• Colt Police Positive (.32),

• Colt Single Action Army (.45),

• Beretta 84 „Cheetah” (.380 ACP),

• Walther PPK (.380 ACP),

• Smith & Wesson Model 66 (.357 Magnum).

W „Życzeniu śmierci 3” (1985 r.) „podstawową” bronią Kerseya jest Wildey Survivor (.475 Wildey Magnum) – gigantyczny pistolet o niezwykłej konstrukcji. Czasem określany jest przydomkiem Hunter, ale w ofercie handlowej producenta w wersji lśniącej lustrzanym blaskiem stali nierdzewnej mowa była o Survivorze, a w „nierdzewce”, ale matowej – chodziło o wariant Hunter. Niczym się od siebie nie różniły poza wykończeniem zewnętrznym.

Strzelcy i miłośnicy broni krótkiej wiedzą, laicy już niekoniecznie, że ten pistolet-armata istniał, gdy na rynku nie było innej słynnej „armaty”, czyli izraelskiego Desert Eagle.

Co ciekawe, filmowy Wildey nie był atrapą z magazynu rekwizytów Hollywood, ale prywatną bronią Charlesa Bronsona. Drugim hobby legendarnego aktora było, po malarstwie, kolekcjonowanie broni strzeleckiej. Jeszcze jedna ciekawostka, nim przyjrzymy się temu kuriozum z 10-calową lufą… Otóż Bronson znał osobiście konstruktora tego mega-pistoletu, inżyniera Wildeya J. Moore'a. To po tym koniecznym wprowadzeniu ad rem.

Garda: Raport Fundacji Pułaskiego Sivis pacem, para bellum

To była broń przeznaczona dla amerykańskich myśliwych

Pistolet Bronsona (tak go określa amerykańskie środowisko strzeleckie) nie był przeznaczony do obrony osobistej, ale do polowań. Nie na ludzi, bo takie zastosowanie znalazł dla niego architekt Kersey, ale na tzw. grubą zwierzynę. W Stanach Zjednoczonych prawo dopuszcza używanie broni krótkiej do polowań.

Pistolet Bronsona powstał w 1972 r. Wszedł do sprzedaży dopiero osiem lat później. W tamtym czasie był to najpotężniejszy pistolet samopowtarzalny na świecie i do dziś nim jest. Jego najpoważniejszy rywal, produkowany od 1982 r. Desert Eagle, ma o 25 proc. mniejszą energię wylotową pocisku. Nadto „gun Bronson” był pierwszym seryjnie produkowanym na świecie pistoletem, w którym można było regulować energię gazów wylotowych. Czemu ma to służyć?

Jeden nabój ma więcej prochu, inny mniej. Kaliber ten sam, a różnica w mocy może być znacząca, co strzelec odczuwa w odrzucie po każdym oddanym strzale. Na lufie umieszczony jest pierścień-regulator. Kręcąc nim, odsłania lub zasłania się otwory wentylacyjne w pistolecie. Strzelając z bardzo mocnej amunicji, żeby broń nie wyrywała ręki ze stawów (lekko przesadzam), otwiera się regulator na maksa. Nadmiar gazu ucieka na zewnątrz, a do tłoka idzie tylko tyle energii, ile potrzeba do przeładowania.

Mechanizm regulacji strumienia gazu nie jest czymś niezwykłym w wojskowej broni strzeleckiej. Regulator gazowy (dwupoziomowy) ma nasz MSBS Grot. W pistolecie Bronsona można całkowicie zakręcić „kurek”. Wówczas nie dochodzi do przeładowania. Żeby oddać następny strzał, trzeba załadować nabój, ciągnąc za zamek. Taka funkcjonalność przydaje się, gdy trzeba strzelać na duże odległości, gdzie liczy się maksymalna celność, bo cała energia gazu idzie wtedy w pocisk.

W „Życzeniu śmierci 3”, w scenie, w której Kersey odbiera przesyłkę z bronią i pokazuje pistolet sąsiadowi Bennettowi (Martin Balsam), wyjaśnia mu:

„– Wildey już jest.

– Co to takiego?

– To Wildey. Strzela nabojem .475 Wildey Magnum. Prawdziwa siła obalająca.

– Czy to coś jak .44 Magnum?

– Nie, .44 to nabój pistoletowy. .475 Wildey Magnum to skrócona wersja naboju na grubego zwierza afrykańskiego. Robi niezłą miazgę…”

W filmie mściciel sam elaboruje naboje, bo w czasie, w którym toczy się akcja, .475 Wildey Magnum nie były produkowane komercyjnie. Typowy ładunek rozpędza pocisk o masie 250 granów (16 gramów) do prędkości 560 m/s i generuje ponad 2500 dżuli energii kinetycznej. Można było sobie dobrać amunicję różnej mocy. Można w nim wymieniać lufy, można wymieniać zamek.

Wildey Firearms Co. produkował owo kuriozum do 2011 r. Potem przez pięć lat pistolet Bronsona nie był produkowany. W 2015 r. pełne prawa do jego produkcji (w różnych wersjach) wykupiła spółka USA Firearms Corp.

Produkowany jest w kilku wersjach z różną długością lufy. Nowatorskie jest to, zarówno w pierwotnych wariantach, jak i produkowanych po 2015 r., że w tym pistolecie wymienna jest nie tylko lufa (10-calowa robi największe wrażenie), ale i zamek. To podstawowe założenie konstrukcyjne Wildeya J. Moore'a z lat 70. W skrócie: pistolet Wildey jest bronią wysoce konfigurowalną. Dziś może nie jest to nic szczególnego, ale pół wieku temu było czymś takim.

A oto podstawowe dane pistoletu Bronsona (z 10-calową lufą):

• masa (bez nabojów): 2,13 kg,

• długość: 356 mm,

• wysokość: 159 mm,

• pojemność magazynka: 7 nabojów (.475 Wildey Magnum, 12,06 × 33 mm),

• zasada działania: odprowadzanie gazów prochowych przez boczny otwór w lufie (układ tłokowy z 6-pozycyjnym pierścieniowym regulatorem gazowym),

• prędkość początkowa: ok. 550–670 m/s,

• energia wylotowa pocisku: ok. 3200–3600 J (poziom karabinowy, ponad dwukrotnie więcej niż .44 Magnum).

Ceny pistoletów Bronsona (z pierwotnej produkcji), w zależności od stanu, wykończenia i innych detali, oscylują w przedziale od 3,5 tys. do 25 tys. euro. Współcześnie (wyłącznie na zamówienie) produkowane kosztują  w Polsce od 15 tys. do 25 tys. zł. Uwaga: długość lufy nie wpływa na cenę!

I na koniec pytanie do tych, którzy oglądali „Życzenie śmierci 3”. Ilu bandziorów Paul Kersey ustrzelił z Wildeya?

Mało kto to liczył, ale miłośnicy Charlesa Bronsona to wyliczyli: 16. A 34 innych wyprawił na tamten świat z kaemu Browning M1919 i granatnika M72 LAW...