- Rosja intensywnie rozwija lekką broń wsparcia dla piechoty, a najnowszym osiągnięciem jest karabinek maszynowy RPŁ-7, zaprojektowany przez Koncern Kałasznikow.
- Ten innowacyjny, zasilany z taśmy Kałasznikow kalibru 7,62 mm oferuje wyjątkową siłę ognia przy zachowaniu niskiej masy, kluczowej dla mobilności żołnierzy.
- Odkryj, jak RPŁ-7 zmienia taktykę walki i dlaczego jego stała lufa, zdolna do oddania 400 strzałów bez przegrzania, to rewolucyjne rozwiązanie w nowoczesnym polu bitwy.
RPŁ-7 - najnowszy rosyjski lekki karabinek maszynowy
Rosjanie, czerpiąc doświadczenia z wielu konfliktów zbrojnych, również rozwijają własną broń wsparcia. Przykładem może być RPŁ-7, czyli najnowszy rosyjski lekki karabinek maszynowy zasilany z taśmy nabojowej. Jest to konstrukcja opracowana przez Koncern Kałasznikow jako broń wsparcia kalibru 7,62 mm. Producent określa go jako konstrukcję przeznaczoną do rażenia siły żywej oraz nieopancerzonych pojazdów przeciwnika, zasilaną doskonale znanym i szeroko wykorzystywanym w krajach współpracujących z Rosją nabojem 7,62 × 39 mm wz. 1943.
Nowy maszynowiec wpisuje się w proces modernizacji broni strzeleckiej w Rosji. RPŁ-7, obok karabinków AK-15K i AK-15SK, ma stanowić propozycję unowocześnienia oraz dostosowania do współczesnego pola walki broni małokalibrowej. Jest to również uzupełnienie oferty Kałasznikowa o lekki karabin/karabinek maszynowy dostosowany do intensywnego ognia na szczeblu pododdziału.
Najważniejszą cechą RPŁ-7 jest przejście na zasilanie zataśmowaną amunicją przy zachowaniu stosunkowo niewielkiej masy. Producent podaje, że broń wykorzystuje taśmę nierozsypną oraz miękki zasobnik na 80 nabojów. Według danych Kałasznikowa, masa karabinu z zasobnikiem, ale bez nabojów, wynosi 5,5 kg, a zasięg celowania to 800 m. Producent proponuje dwie długości lufy: 415 mm w odmianie dla wojsk specjalnych i jednostek powietrznodesantowych i 590 mm w wariancie przeznaczonym dla piechoty. Długość całkowita broni ma wynosić 1100 mm.
RPŁ-7 ma odpowiadać na potrzebę zwiększenia gęstości ognia
Konstrukcyjnie RPŁ-7 ma odpowiadać na potrzebę zwiększenia gęstości ognia w porównaniu z bronią zasilaną magazynkowo. Broń strzela z wykorzystaniem zamka otwartego, co sprzyja chłodzeniu komory nabojowej podczas ognia ciągłego. Jednocześnie, co ciekawe, zastosowano stałą, niewymienną lufę. Pomimo że może być to kontrowersyjne w broni wsparcia, Kałasznikow deklaruje, że taka lufa pozwala oddać do 400 strzałów bez krytycznego przegrzania, co miało być potwierdzone podczas prób wojskowych i testowania broni w warunkach bojowych.
Ergonomia RPŁ-7 została podporządkowana roli lekkiej broni wsparcia. Zastosowano kolbę teleskopową z regulowaną poduszką policzkową i stopką naramienną, co ma ułatwiać dopasowanie broni do strzelca oraz konfiguracji oporządzenia. Producent opisuje RPŁ-7 jako broń lekką, którą może przenosić pojedynczy żołnierz, a nie jako cięższy karabin maszynowy wymagający osobnej podstawy. Miękki zasobnik amunicyjny na 80 nabojów ma zmniejszać gabaryty zestawu i poprawiać poręczność w porównaniu z klasycznymi metalowymi skrzynkami.
Polecany artykuł:
RPŁ-7 na testach w wojsku
W ubiegłym roku RPŁ-7 był intensywnie promowany przez Kałasznikowa. Zadebiutował podczas międzynarodowych targów, a w lutym 2025 roku Kałasznikow informował o dużym zainteresowaniu tą konstrukcją. Również w 2025 roku zadecydowano o skierowaniu RPŁ-7 do prób w wojsku. Miał to być kolejny sprawdzian w strefie walk rosyjsko-ukraińskich.
RPŁ-7 wyróżnia się przede wszystkim zastosowaniem naboju 7,62 × 39 mm. Pozwala to na unifikację amunicji z nowymi karabinkami AK-15K, AK-15SK, które zostały opracowane pod ten sam nabój. W praktyce oznacza to, że RPŁ-7 można postrzegać jako element systemu uzbrojenia w tym kalibrze, obejmującego potrzeby drużyny piechoty.
Klasyczny ręczny karabin maszynowy i broń wsparcia drużyny
RPŁ-7 jest więc konstrukcją łączącą cechy klasycznego ręcznego karabinu maszynowego i uwspółcześnionej broni wsparcia drużyny: ma być lżejszy od cięższych konstrukcji, zasilany z taśmy i strzelający z zamka otwartego, zdolny do prowadzenia wsparcia ogniowego i dostosowany do działania żołnierza piechoty lub pododdziału wojsk specjalnych. Można go więc określić jako rosyjską próbą stworzenia bardziej mobilnego karabinka maszynowego kalibru na nabój pośredni, który ma zwiększać siłę ognia pododdziałów piechoty bez wprowadzania broni o masie typowej dla cięższych karabinów maszynowych.
Polecany artykuł:
