Niemcy i Wielka Brytania rozwijają broń hipersoniczną i pociski dalekiego zasięgu. To odpowiedź na zagrożenie ze strony Rosji

Niemcy i Wielka Brytania zacieśniają współpracę wojskową, inwestując w nową generację uzbrojenia. Europejski koncern zbrojeniowy MBDA ogłosił znaczące postępy w pracach nad nową bronią hipersoniczną i pociskami manewrującymi dalekiego zasięgu - powiedział prezes MBDA Thomas Gottschild Niemieckiej Agencji Prasowej w Berlinie. Program, znany pod kryptonimem "Deep Precision Strike", ma na celu zapewnienie sojusznikom z NATO zdolności do precyzyjnego rażenia celów strategicznych głęboko na terytorium przeciwnika, co stanowi bezpośrednią odpowiedź na zagrożenia płynące m.in. ze strony Rosji.

  • Niemcy i Wielka Brytania zacieśniają współpracę wojskową, inwestując w nową generację uzbrojenia dalekiego zasięgu, rozwijaną przez europejski koncern MBDA.
  • Program "Deep Precision Strike" ma zapewnić NATO zdolność do precyzyjnego rażenia celów strategicznych, wzmacniając europejską obronność niezależnie od USA.
  • W ramach projektu powstają dwa systemy: niemiecki pojazd hipersoniczny (HGV) o prędkości Mach 10+ i zasięgu ponad 2500 km (gotowość 2035) oraz brytyjski pocisk manewrujący (HECM) o zasięgu ponad 2000 km z technologią stealth (gotowość 2032).

Współpraca niemiecko-brytyjska w dziedzinie obronności nabrała tempa, czego wyrazem jest wspólny rozwój systemów uderzeniowych dalekiego zasięgu. Inicjatywa, ogłoszona jeszcze w maju 2025 roku przez ministra obrony Niemiec Borisa Pistoriusa i jego ówczesnego brytyjskiego odpowiednika, ma na celu "usunięcie wszystkich luk w kompetencjach" i wzmocnienie zdolności odstraszania NATO. Jak podkreślił prezes MBDA, Thomas Gottschild, wiarygodne odstraszanie obejmuje zdolność do działania głęboko na terytorium wroga, co jest kluczowe dla paraliżowania logistyki i centrów dowodzenia potencjalnego agresora.

Wojna w Ukrainie brutalnie obnażyła słabości europejskiej obronności i zwiększyła presję na rządy, aby rozwijały własne, niezależne od USA, zdolności militarne. Program "Deep Precision Strike" jest jednym z filarów tej strategii, mającym zapewnić Europie możliwość odpowiedzi na zagrożenia bez konieczności polegania na amerykańskich rakietach. Podstawą formalną współpracy są porozumienia takie jak Deklaracja Trinity House z 2024 roku.

Podwójne uderzenie: Dwa filary programu Deep Precision Strike

Projekt zakłada rozwój dwóch komplementarnych systemów uzbrojenia, które mają wejść do służby w następnej dekadzie, przy czym podział prac jest jasno określony. Niemcy przewodzą w pracach nad pojazdem hipersonicznym, a Wielka Brytania nad nowym pociskiem manewrującym. Głównym elementem niemieckiego wkładu jest hipersoniczny pojazd szybujący (Hypersonic Glide Vehicle, HGV), czyli zaawansowana głowica bojowa, która po wyniesieniu na dużą wysokość przez rakietę nośną oddziela się i szybuje w kierunku celu z prędkością przekraczającą dziesięciokrotność prędkości dźwięku, czyli ponad 12 000 km/h. System ten ma dysponować zasięgiem przekraczającym 2500 kilometrów, prędkością powyżej Mach 10 oraz zmienną i nieprzewidywalną trajektorią, co czyni pocisk praktycznie niemożliwym do przechwycenia dla obecnych systemów obrony powietrznej. W przeciwieństwie do tradycyjnych pocisków balistycznych, które poruszają się po przewidywalnej parabolicznej trajektorii, HGV może manewrować w atmosferze, co stanowi ogromne wyzwanie technologiczne w dziedzinie aerodynamiki, materiałoznawstwa i systemów sterowania.

Równolegle, pod brytyjskim kierownictwem, powstaje nowy pocisk manewrujący (High-End Cruise Missile, HECM), który ma charakteryzować się zasięgiem przekraczającym 2000 kilometrów, niskim profilem lotu z wykorzystaniem technologii stealth, co utrudnia wykrycie przez radary przeciwnika, oraz przeznaczeniem do precyzyjnych uderzeń w strategiczne cele, takie jak infrastruktura krytyczna czy stanowiska dowodzenia. HECM ma stanowić znaczący skok jakościowy w porównaniu do obecnie używanych przez Niemcy pocisków Taurus o zasięgu około 500 km czy brytyjskich Storm Shadow, a celem jest stworzenie europejskiej alternatywy dla amerykańskich pocisków Tomahawk, pozbawionej ograniczeń eksportowych i bardziej zaawansowanej technologicznie.

Wewnątrz tajnych laboratoriów MBDA

Sercem programu są w dużej mierze tajne laboratoria rozwojowe MBDA w Schrobenhausen w Bawarii. To tam inżynierowie pracują nad technologiami przyszłości, które mają dać Europie przewagę militarną po 2030 roku. Jak przyznaje Thomas Gottschild, największym wyzwaniem technicznym nie jest sama prędkość, ale precyzyjne naprowadzanie pocisków na cel w warunkach lotu hipersonicznego. Firma szczyci się już światowym rekordem wystrzelenia z ziemi pocisku z prędkością Mach 7, co dowodzi, że posiada niezbędne know-how.

Strategia MBDA nie ogranicza się wyłącznie do drogich, supernowoczesnych systemów. Firma rozwija również tańsze rozwiązania, które można produkować masowo. Przykładem jest nowy pocisk o nazwie "Black Cap". Jest to w istocie system nośny, który transportuje standardowe głowice artyleryjskie kalibru 155 mm na odległość kilkuset kilometrów. Dzięki temu standardowy pocisk NATO staje się głowicą drona, co pozwala na rażenie celów na znacznie większym dystansie przy relatywnie niskich kosztach.

Rozwój broni hipersonicznej i pocisków dalekiego zasięgu przez Niemcy i Wielką Brytanię to wyraźny sygnał polityczny i strategiczny, ponieważ te kraje dołączają do elitarnego klubu państw posiadających takie zdolności (obok USA, Chin i Rosji). Zdolność do "głębokiego uderzenia" staje się kluczowym elementem polityki odstraszania, zwiększając bezpieczeństwo państw członkowskich NATO.

Choć gotowość operacyjną systemów HGV i HECM przewiduje się odpowiednio na lata 2035 i 2032, już teraz prace nad nimi stanowią ważny element budowania europejskiej autonomii strategicznej.

ILA Berlin 2026