Wojskowe Zakłady Lotnicze sprzedają Su-22. Samolot szturmowy można kupić za cenę auta

Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr 2 S.A., regularnie wyprzedaje zbędne składniki majątku. Tym razem jednak oferta jest absolutnie wyjątkowa. Na sprzedaż wystawiono trzy samoloty Su-22, które zakończyły swoją służbę i zostały przygotowane do roli unikalnych eksponatów. To rzadka szansa, by nabyć maszynę, które służy w Siłach Powietrznych RP. Przetarg (nr referencyjny: 5S/WZL2/2026) jest szansą nie tylko dla muzeów czy instytucji, ale także dla osób prywatnych, które marzą o posiadaniu tak imponującego obiektu.

Co dokładnie trafia pod młotek?

Przedmiotem sprzedaży są trzy samoloty, które zostały pozbawione cech użytkowych. Oznacza to, że są one całkowicie zdemilitaryzowane, niezdolne do lotu i nie posiadają żadnych elementów uzbrojenia ani kluczowych systemów awionicznych. Zgodność z przepisami potwierdza specjalny certyfikat wydany na podstawie Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej. Dzięki temu do ich zakupu nie jest wymagana koncesja na obrót wyrobami o przeznaczeniu wojskowym.

W przetargu można składać oferty na następujące egzemplarze:

• Samolot Su-22 o numerze fabrycznym 23213,
• Samolot Su-22 o numerze fabrycznym 23908,
• Samolot Su-22 o numerze fabrycznym 30202.

Każdy z samolotów stanowi odrębny przedmiot sprzedaży, co oznacza, że można licytować jeden, dwa lub wszystkie trzy kadłuby.

Przetarg na Su-22 – cena i kluczowe warunki

Informacje zawarte w ogłoszeniu przetargowym precyzyjnie określają zasady, na jakich można nabyć te maszyny. Kluczowe są oczywiście cena oraz formalne wymogi stawiane przed potencjalnymi nabywcami. Zainteresowani muszą przygotować się na wydatek porównywalny z zakupem samochodu. Cena wywoławcza jednego samolotu Su-22 została ustalona na 39 360,00 zł brutto. Należy jednak pamiętać, że jest to kwota minimalna. Ostateczna cena zależeć będzie od liczby i wysokości złożonych ofert. Zgodnie z regulaminem, minimalna cena sprzedaży nie może być niższa niż 100% wartości wywoławczej.

Kto może wziąć udział w przetargu?

Organizator przetargu nie stawia wygórowanych wymagań. Do udziału dopuszczone są:

• osoby fizyczne,
• osoby prawne,
• jednostki organizacyjne posiadające zdolność do czynności prawnych.

W praktyce oznacza to, że o zakup samolotu Su-22 może ubiegać się niemal każdy, kto jest w stanie spełnić warunki formalne i finansowe.

Jak kupić Su-22? Krok po kroku przez procedurę przetargową

Procedura zakupu, choć oparta na formalnym przetargu pisemnym, jest jasno opisana i nie powinna sprawić trudności osobom zdeterminowanym do nabycia myśliwca. Poniżej przedstawiamy kluczowe etapy.

Krok 1: Oględziny (opcjonalne, ale zalecane)

Przed złożeniem oferty warto osobiście zobaczyć przedmiot przetargu. Samoloty można oglądać w siedzibie Wojskowych Zakładów Lotniczych Nr 2 S.A. przy ul. Szubińskiej 107 w Bydgoszczy. Oględziny są możliwe w dni robocze w godzinach 08:00–15:00, ale wymagają wcześniejszego umówienia terminu pod numerem telefonu +48 605 054 917. W ofercie należy złożyć oświadczenie o zapoznaniu się ze stanem technicznym lub o świadomej rezygnacji z oględzin.

Krok 2: Złożenie oferty

Oferta musi być przygotowana w formie pisemnej na specjalnym formularzu i złożona w zamkniętej kopercie. Termin składania ofert upływa 7 sierpnia 2026 r. o godzinie 10:00. Dokumenty należy dostarczyć do Kancelarii Jawnej WZL-2 S.A. w Bydgoszczy. Koperta musi być precyzyjnie opisana: „Oferta na zakup kadłuba(-ów) samolotu Su-22 nr fabr……….. – nie otwierać przed dniem 7 sierpnia 2026 r., godz. 12:00”. Wskazanie numeru fabrycznego jest kluczowe.

Krok 3: Oczekiwanie na wyniki

Komisyjne otwarcie ofert nastąpi 7 sierpnia 2026 r. o godzinie 12:00, bez udziału oferentów. Dla każdego z trzech samolotów zostanie wybrana oferta z najwyższą zaproponowaną ceną. W przypadku, gdy co najmniej dwie osoby zaoferują identyczną, najwyższą kwotę za ten sam kadłub, między nimi zostanie przeprowadzona dodatkowa licytacja ustna.

Krok 4: Finalizacja transakcji

Zwycięzca przetargu zostanie poinformowany o wyniku, który będzie również opublikowany na stronie internetowej WZL-2 S.A. Umowa sprzedaży musi zostać zawarta w terminie 14 dni od wyboru nabywcy. Cenę nabycia należy uiścić w ciągu 7 dni od podpisania umowy. Wydanie samolotu nastąpi dopiero po zaksięgowaniu pełnej wpłaty, a nabywca będzie musiał zorganizować jego odbiór i transport na własny koszt. Warto pamiętać, że organizator zastrzega sobie prawo do zamknięcia przetargu bez wyboru oferty i bez podania przyczyny.

Su-22 w polskiej służbie

Samolot Su-22 wszedł do polskiego lotnictwa wojskowego w latach 80. XX wieku. Pierwsze Su-22 Polska otrzymała w 1984 roku. Były to maszyny w dwóch podstawowych wersjach: jednomiejscowe Su-22M4 oraz dwumiejscowe Su-22UM3K. Łącznie między 1984 a 1988 rokiem Lotnictwo Polskie otrzymało 90 samolotów Su-22M4 i 20 szkolno-bojowych Su-22UM3K – w sumie 110 egzemplarzy. Dostawy realizowano bezpośrednio z zakładów w Komsomolsku nad Amurem i Irkucku w ZSRR. Wszystkie maszyny należały do ostatniej seryjnej wersji eksportowej rodziny Su-17/Su-22, wyposażonej w silnik AL-21F-3 o ciągu 11 000 kg z dopalaniem, który dawał 11 000 kg ciągu z dopalaniem – w praktyce pozwalało to rozpędzić się do prawie Mach 1,7 (około 1850 km/h) na wysokości i do około 1350 km/h przy ziemi

Była to maszyna o zmiennej geometrii skrzydeł w locie z małą prędkością skrzydła rozkładano pod kątem 30°, a przy dużych prędkościach składano do 62°. Dzięki temu świetnie radziła sobie zarówno w niskim locie nad ziemią, jak i przy prędkościach naddźwiękowych na dużej wysokości. Samolot był stosunkowo ciężki pusty ważył ponad 10 ton, a z pełnym obciążeniem startował z masą blisko 19,5 tony. Mógł brać do 4 ton uzbrojenia na ośmiu węzłach (cztery pod kadłubem, cztery pod skrzydłami). Na stałe miał wbudowane po prawej stronie kadłuba dwulufowe działko 30 mm NR-30 z zapasem 80 naboi w codziennych lotach szkolnych często latał bez amunicji albo z symboliczną ilością. W kokpicie miał dość archaiczne, analogowe przyrządy.

Od razu po wprowadzeniu do służby maszyny rozdzielono między trzy lotniska:

• Piła – pierwsza baza, która dostała Su-22 pod koniec 1984 roku. Tam latały najdłużej spośród tych trzech pierwszych jednostek, aż do 2002 roku (to stąd pochodzi słynna eskadra z tygrysem na ogonie).
• Mirosławiec – od 1985 roku, głównie starsze Su-22M3 i dwumiejscowe UM3K. Latały tam do 2002 roku.
• Powidz – też od 1985 roku, ale tylko eskadra rozpoznawcza. Używali ich do 2008 roku.

Po 2000 roku zaczęto powoli wszystko skupiać w jednym miejscu. W 2002 roku pułk z Piły przeniesiono do Świdwina, a w latach 2007–2008 dołączyły do niego ostatnie maszyny z Powidza. Od 2010 roku Świdwin był już jedynym lotniskiem w Polsce, na którym stacjonowały i latały wszystkie pozostałe Su-22. Przez ostatnie 15 lat służby (2010–2025) każdy polski Su-22 niezależnie czy to jednomiejscowy M4, czy dwumiejscowy UM3K  miał swój hangar i płytę postojową wyłącznie w Świdwinie (21. Baza Lotnictwa Taktycznego).

Polskie Su-22 przeszły w latach 90. ograniczoną modernizację w WZL-2 w Bydgoszczy, głównie wymianę części awioniki (nowe radio R-862, system identyfikacji swój-obcy Parol, częściowo nowe przyrządy nawigacyjne), ale nie otrzymały nigdy nowoczesnego uzbrojenia kierowanego ani głowic celowniczych typu Klen-PS czy Fantasmagoria. Głównym uzbrojeniem pozostały klasyczne bomby swobodnie spadające (do 4000 kg), niekierowane pociski rakietowe S-5, S-8, S-24, S-25 oraz działko NR-30. Samoloty mogły przenosić zasobniki rozpoznawcze KKR-1/2 oraz (w ograniczonym zakresie) zasobniki zakłócające SPS-141 lub SPP-1. W 2014 roku przedłużono resurs 18 maszyn (12 Su-22M4 i 6 Su-22UM3K) poprzez prace w Bydgoszczy, zmieniając ich kamuflaż na dwutonowy szary.

W 1999 roku Polska posiadała jeszcze ok. 90 sprawnych Su-22, ale w kolejnych latach liczba ta szybko malała z powodu zużycia płatowców i silników oraz braku części zamiennych po rozpadzie ZSRR i później Rosji. W 2005 roku podjęto decyzję o stopniowym wycofywaniu typu. W 2015 roku, po katastrofie Su-22M4 nr 3814 w Mirosławcu (12 marca 2004) i kilku innych incydentach, ograniczono loty wyłącznie do jednomiejscowych Su-22M4, a dwumiejscowe UM3K wycofano całkowicie.

W marcu 2025 roku szef Sztabu Generalnego WP ogłosił ostateczną decyzję o wycofaniu floty do końca roku ze względu na wyczerpanie resursów i brak części zamiennych. W 2023 roku w linii pozostawało zaledwie kilka egzemplarzy (według oficjalnych danych 6 Su-22M4 i 2 Su-22UM3K w ograniczonym stanie). W październiku 2024 roku w 21. BLT w Świdwinie było jeszcze 5 latających Su-22M4 i 1 UM3K. Ostatnie loty operacyjne wykonano w pierwszej połowie 2025 roku, w tym pożegnalną sesję zdjęciową w kwietniu. Uroczyste pożegnanie odbyło się 10-11 września 2025 roku w 12. Bazie Bezzałogowych Statków Powietrznych w Mirosławcu, gdzie trzy Su-22UM3K w specjalnych malowaniach wykonały przeloty nad dawnymi bazami w Powidzu, Pile, Świdwinie i Mirosławcu, a w ceremonii uczestniczyli m.in. weterani i przedstawiciele sojuszników NATO. W tym czasie operacyjnych pozostawało około 12 maszyn, w tym 8 widocznych podczas dnia medialnego.