Łotwa, po wypowiedzeniu konwencji ottawskiej o zakazie użycia min przeciwpiechotnych, planuje zakup tych środków od Polski i Finlandii. Minister obrony Andris Spruds podkreślił, że oba kraje posiadają odpowiednie zasoby produkcyjne. Rozważany jest również montaż, a w przyszłości produkcja min na Łotwie.
Polska i Finlandia jako dostawcy min
Minister Spruds zwrócił uwagę na "odpowiednie zasoby" Polski i Finlandii w zakresie produkcji min, czego obecnie brakuje Łotwie. Wskazał na istniejące w tych krajach zakłady produkcji materiałów wybuchowych i plany ich rozbudowy, zwłaszcza w Finlandii, w związku z rosnącym zapotrzebowaniem w Europie.
Finlandia wypowiada konwencję ottawską
Rząd Finlandii podjął kroki legislacyjne w celu wypowiedzenia konwencji ottawskiej. Decyzja ta motywowana jest "długoterminowym zagrożeniem" ze strony Rosji i stosowaniem przez nią min przeciwpiechotnych na Ukrainie. Od 2012 roku Finlandia zniszczyła ponad milion min objętych zakazem.
Wspólna deklaracja krajów bałtyckich i Polski
Kraje bałtyckie i Polska w połowie marca wydały wspólną deklarację o wycofaniu się z konwencji ottawskiej. Łotewski sejm poparł rządowy projekt wypowiedzenia traktatu. Decyzja pięciu krajów graniczących z Rosją (Polska, Litwa, Łotwa, Estonia i Finlandia) o wycofaniu się z konwencji to element regionalnej strategii wzmacniania bezpieczeństwa granic – podsumował minister Spruds, komentując decyzję sejmowych komisji.
Konwencja ottawska i jej sygnatariusze
Konwencja ottawska zakazuje użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych w celu wyeliminowania ich użycia jako środka walki zbrojnej. Traktat o zakazie min przeciwpiechotnych, znany jako konwencja ottawska, został zatwierdzony w 1997 roku. Ratyfikowało go 163 kraje. Chiny, Rosja, USA, Indie, Izrael, Korea Północna i Korea Południowa nie podpisały konwencji. Polska podpisała konwencję w 1997 roku, a ratyfikowała ją w 2012 roku. Premier Donald Tusk zapowiadał rekomendację wycofania się Polski z konwencji już na początku marca.
Celem konwencji o zakazie min przeciwpiechotnych jest zakończenie cierpienia ofiar wywołanego przez ten rodzaj broni. W związku z tym państwa-strony są zobowiązane do nieużywania, nieopracowywania, nieprodukowania, niegromadzenia i nieprzekazywania min przeciwpiechotnych oraz do zniszczenia ich istniejących zapasów, a także do oczyszczenia zaminowanych obszarów i udzielenia pomocy ofiarom. Obecnie zapasy min przeciwpiechotnych posiada około 30 państw.
Konwencja definiuje minę przeciwpiechotną jako "minę przeznaczoną do wybuchu wskutek obecności, bliskości lub zetknięcia się z nią osoby, powodującą unieszkodliwienie, zranienie lub zabicie jednej lub więcej osób". Definicja jest jednak ograniczona postanowieniem, że "min zaprojektowanych tak, aby wybuchały wskutek obecności, bliskości lub zetknięcia z pojazdem (...) (wyposażonym) w urządzenia zabezpieczające przed manipulowaniem, nie uznaje się za miny przeciwpiechotne z powodu posiadania takiego urządzeń".
Miny przeciwpiechotne są stosowane na polach minowych wzdłuż granic państwowych lub do obrony strategicznych pozycji. Ze względu na niewielki rozmiar można je rozmieszczać w dużych liczbach.
