• Koncern pokrywa ok. 95 proc. krajowego zapotrzebowania na broń strzelecką i eksportuje ją do co najmniej 27 państw.
• AK-15K trafił już do jednostek walczących na Ukrainie i jest przeznaczony głównie dla załóg pojazdów, operatorów dronów i łącznościowców.
• W Indiach trwa licencyjna produkcja AK-203 (odpowiednik AK-15), z planem pełnej niezależności od dostaw rosyjskich komponentów.
Jest już na wyposażeniu jednostek walczących na Ukrainie
Są to karabiny przeznaczone dla tych użytkowników, dla których broń strzelecka nie jest podstawowym uzbrojeniem. Są to m.in. operatorzy dronów, kierowcy wszelakich pojazdów – w tym także opancerzonych oraz czołgów, a także łącznościowcy. Broń ta, jak podkreślono w komunikacie przekazanym przez Telegram, jest już na wyposażeniu jednostek walczących na Ukrainie. Skrócona wersja AK-15 została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana na targach IDEX 2025 International Defense Exhibition & Conference w Abu Zabi w lutym 2025 r.
Kałasznikow poinformował, że karabin AK-15K jest przeznaczony do strzelania nabojami 7,62 x 39 mm. Koncern oferuje model pokrewny: AK-15SK, jeszcze krótszy (o 60 mm w położeniu bojowym) i lżejszy (o 200 gramów, bez magazynka i wyposażenia dodatkowego) od AK-15K. Ten wariant również jest zasilany amunicją 7,62 x 39 mm. Dzięki niej dobrze sprawdza się, zachwala producent, w zwalczaniu piechoty ukrytej za osłonami.
Oto podstawowe dane techniczne AK-15K:
• długość całkowita: 810 mm,
• długość ze złożoną kolbą: 570 mm,
• długość lufy: 290 mm (AK-15SK – 228 mm),
• ciężar (bez magazynka): 3,4 kg,
• magazynek: zgodny z AKM – 30 naboi,
• mechanizm: gazowy z długim skokiem tłoka, obracający się zamek; tryby ognia - pojedynczy oraz ciągły,
• szybkostrzelność: 700 strzałów/min (ok. 15 proc. mniej od AK-15),
• zasięg skuteczny: 300-500 m; maksymalny ok. 800 m,
• osprzęt i ergonomia: kolba składana na bok z możliwością regulacji jej długości; szyny Picatinny: na pokrywie komory, łożu (boczne i dolne) do optyki, chwytów, laserów; dwustronne manipulatory, możliwość dołączenia tłumika (PMS), granatnika (GP-25/34) i bagnetu.
Obecnie OAO (100 proc. akcji posiada państwowy Rostec) Koncern Kałasznikow produkuje:
• AK-12 (5,45×39 mm, kontrakt 2025 ukończony przed terminem),
• AK-15 (7,62×39 mm),
• AK-19 (5,56×45 NATO),
• warianty skrócone: AK-12K/SK, omawiany AK-15K/SK, AM-17 (to następca AKS-74U) oraz
• lekki kaem RPL-20 (zasilany taśmowo i dostępny z lufami o długości 590 i 415 mm, zdolny do prowadzenia ognia ciągłego z magazynkami na 100 lub 200 nabojów).
Wojna na Ukrainie napędza obroty Koncernu Kałasznkikow
Koncern pokrywa ok. 95 proc. rosyjskiego zapotrzebowania na broń strzelecką. Produkuje również broń na rynek cywilny. KK podał, że w 2025 r. odnotował rekordowy eksport do ponad 27 krajów (Afryka, Azja, Ameryka Łacińska), mimo zachodnich sankcji. Nie ujawniono jednak wielkości eksportu. W 2025 r. obroty KK przekroczyły 24 mld rubli. W stosunku do roku 2022 wzrosły o 40 proc. Zachodnie sankcje obowiązują od 2014 r.
Wspomnieć należy, że w Indiach od 2023 r. produkowane są licencyjne AK-203 (marketingowa nazwa: Sher), to odpowiedniki AK-15. Początkowo składano je z zestawów i komponentów dostarczanych z Rosji, z założeniem stopniowego zwiększania udziału części indyjskich. Karabinek jest wytwarzany przez spółkę joint venture Indo-Russian Rifles Private Limited (50,5 proc. udziałów indyjskich i 49,5 proc. rosyjskich).
Indyjskie Ministerstwo Obrony zamówiło łącznie ok. 600 tys. AK-203 (z dostawą do ok. 2030–2032 r., przy zwiększaniu produkcji do ok. 600 karabinków dziennie). Do połowy 2025 r. dostarczono ok. 48 tys. sztuk z ok. 50 proc. udziałem krajowych komponentów. Docelowo produkcja, części zamienne i modernizacje mają być całkowicie niezależne od dostaw z Rosji. KK nadal zarabiać będzie na tej współpracy jako współwłaściciel spółki i dostawca technologii...
Kilka zdań komentarza
Koncern Kałasznikowa, choć „wypadł” z rynków przestrzegających zachodnich sankcji nałożonych na Rosję, jednocześnie notuje rekordowe obroty. Paradoks? Niekoniecznie. Dobre wyniki ekonomiczne zawdzięcza wojnie z Ukrainą i zwiększonym rządowym zamówieniom na broń strzelecką. Przed 2014 r. jego produkty były dostępne na całym świecie. Sankcje sprawiły, że KK, choć dziś nie jest spółką w zapaści, to także nie jest normalnym uczestnikiem globalnego rynku. Jego miejsce, także na rynku cywilnym, zajęła konkurencja. Sankcje przestawiły KK na nowy model działania: mniej globalny, bardziej regionalny i silnie podporządkowany interesom państwa.
Gdy przyjdzie czas, że Rosja nie będzie już poddana sankcjom (kiedyś musi to nastąpić), Kałasznikowowi będzie niezmiernie trudno odzyskać utraconą pozycję na rynku zachodnim. Nie tylko dlatego, że konkurencja zajęła tę pozycję. Również dlatego, że byłby to powrót trwający latami (patrz: certyfikacja, odbudowa relacji biznesowych itd.). Jest jeszcze jedna kłoda leżąca na drodze powrotu do sytuacji sprzed wojny...
To kwestia reputacji. Dla wielu poprzednich odbiorców produktów Kałasznikowa ta firma nie jest już neutralnym producentem broni, ale symbolem rosyjskiej machiny militarnej wykorzystanej w wojnie z Ukrainą. A to może skutecznie blokować chęć tych klientów do wznowienia współpracy z KK, nawet po formalnym zniesieniu restrykcji...
