- USA użyły dronów LUCAS, swojej wersji irańskich Shahed-136, do ataków na Iran, co stanowi strategiczną odpowiedź na zagrożenie rojów dronów.
- "Amerykański Shahed" znacznie przewyższa oryginał, a jego użycie potwierdzono 28 lutego 2026 roku przez US Central Command.
- LUCAS to efekt inżynierii odwrotnej, wyposażony w łączność satelitarną i zdolność do działania w roju, co pozwala na precyzyjne i masowe uderzenia.
„Amerykański Shahed” w akacji
LUCAS pomimo bardzo podobnego wyglądu znacznie przewyższa Shahedy pod względem możliwości operacyjnych. Maszyny znajdują się na uzbrojeniu specjalnej jednostki Task Force Scorpion Strike (TFSS), działającej pod kontrolą Dowództwa Operacji Specjalnych USA (SOCCENT). Jej głównym zadaniem jest wdrażanie i wykorzystywanie tanich, jednorazowych dronów kamikadze, co stanowi bezpośrednią odpowiedź na taktykę stosowaną dotąd przez Iran.
Jednostka Task Force Scorpion funkcjonuje na Bliskim Wschodzie od ubiegłego roku. Jednak dopiero 28 lutego 2026 roku, US Central Command potwierdziło użycie przez nią systemu LUSAC podczas ataków na Iran. Doniesienia te uzupełnia nagranie z 2 marca, przedstawiające wrak drona znaleziony na pustyni.
Wiadomo, że bezzałowce LUCAS startowały z okrętu USS Santa Barbara, należącego do typu Independence, wykorzystując rakietowe silniki startowe. Możliwe jest też użycie do startu katapulty lub specjalnego pojazdu. Brak jest informacji natemat efektów użycia tych maszyn i celów n aktóre zostały skierowane.
LUCAS – amerykańska odpowiedź na irańskie drony
(Low-Cost Uncrewed Combat Attack System czyli Niskokosztowy Bezzałogoowy System Uderzeniowy), vo tak rozwija się ten akronim, to efekt tzw. inżynierii odwrotnej – amerykańscy wojskowi oficjalnie przyznali, że zdobyli i w pełni przeanalizowali irański bezzałogowiec Shahed-136. Na jego podstawie konstrukcja została opracowana przez firmę SpektreWorks z Arizony we współpracy z Pentagonem. LUCAS, podobnie jak jego irański pierwowzór, ma charakterystyczne skrzydło typu delta o rozpiętości około 2,4 metra i długości 3 metrów. Nie powstał jednak od podstaw, ale jego bazą jest dron-cel FLM-136, który charakteryzuje się następującymi parametrami:Zasięg: Ponad 800 kmPrędkość przelotowa: 137 km/h (maksymalna 195 km/h)Czas lotu: Do 6 godzinPrzenoszony ładunek: poniżej 20 kg.
Do zadań bojowych maszyna została znacznie zmodyfikowana, ale brak jest informacji na temat jego osiągów czy masy głowicy. Amerykański dron kamikaze jest np. wyposażony w łącze satelitarne Starlin co czyni go dość odpornym na zakłócenia z ziemi.
System zapewnia transmisję obrazu w czasie rzeczywistym, dzięki czemu operator może na bieżąco obserwować cel i korygować tor lotu aż do momentu uderzenia lub zmienić cel już po wystrzeleniu drona. Zapewniono mu również zdolność do działania w roju. Platforma wspiera autonomiczną koordynację między dronami, co pozwala na przeprowadzanie zmasowanych ataków. Na jeden cel. Szacowany koszt jednego drona LUCAS wynosi około 35 000. dolarów
Cel strategiczny to "odwrócić scenariusz"
Niezależnie od możliwości maszyny, cel strategiczny Pentagonu jest jasny. Amerykańscy urzędnicy otwarcie przyznają, że stworzenie jednostki TFSS i system LUCAS w celu "odwrócenia scenariusza wobec Iranu". Stany Zjednoczone, zamiast jedynie bronić się przed atakami dronów, zyskują zdolność do przeprowadzania podobnych, tanich i masowych uderzeń, co ma zmienić równowagę sił.
LUCAS jest tylko jednym, szybkim i tanim projektem, który jest skalowalny. Mając sprawdzony bojowo system można dowolnie zmienić wielkość użytego nośnika-bezzałogowca. Łatwo wyobrazić sobie znacznie większe płatowce, przenoszące większe głowice i również dziłające w roju. Na podobnej zasadzie np. polska Grupa WB rozwija swoją rodzinę maszyn Warmate. Zaczynając od małego płatowca o z kilkukilogramową głowicą, firma doszła do systemu Gladius oraz obecnie rozwijanych projektów bezzałogowców dalekiego zasięgu z głowicami o masie kilkuset kilogramów i zasięgu szacowanym na ponad 1000 km.
