Spis treści
Ponad osiem miesięcy poza portem
Lotniskowiec typu Nimitz USS "Abraham Lincoln" (CVN-72) opuścił – 21 listopada 2025 roku – macierzysty port w San Diego. Jego grupa uderzeniowa, pierwotnie skierowana na Indo-Pacyfik, operowała na Morzu Filipińskim i Morzu Południowochińskim, po czym została przekierowana na bliskowschodnie akweny. Jednostka przeszła przez Cieśninę Malakka 19 stycznia 2026 roku, gdzie następnie wzięła udział w operacji pk. "Epic Fury" przeciwko Iranowi.
Okręt wraz z 3. Grupą Uderzeniową Lotniskowca (ang. Carrier Strike Group 3, CSG-3) nadal znajdował się – 13 sierpnia 2026 roku – na Morzu Arabskim. Cała misja trwa już 265 dni, a ostatni raz zawinął do portu 11 grudnia 2025 roku na wyspie Guam. Planowo, jednostka miała powrócić do portu macierzystego w maju, lecz jej powrót przesunięto z powodu zaangażowania Stanów Zjednoczonych w konflikt z Iranem.
Pełniący obowiązki sekretarza marynarki kmdr rez. Hung Cao - zapowiedział – 14 sierpnia 2026 roku – zakończenie misji okrętu w ramach planowanej rotacji, lecz nie ujawnił terminu. W tym samym komunikacie wskazał, że grupa przebywała 200 dni w strefie działań bojowych. Jej skrzydło lotnicze wykonało ponad 10 tys. lotów bojowych, w czasie których zrzucono środki bojowe o łącznej masie ok. 680 ton.
Uzupełnianie zapasów na morzu
Skala przedsięwzięcia przekłada się na ciągłe zapotrzebowanie na paliwo lotnicze, uzbrojenie i części dla grupy lotniczej, a także na paliwo i zaopatrzenie dla eskorty. Ponadto według szacunków na samym tylko lotniskowcu służy ok. 5–5,4 tys. marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej i innych członków personelu. US Navy potwierdziła, że tradycyjne węzły zaopatrzeniowe USA na Bliskim Wschodzie zostały zakłócone. Używane dotychczas bazy w Dżibuti czy w Bahrajnie stały się zagrożone atakami Huti lub bezpośrednimi uderzeniami z Iranu.
Zaopatrzenie musi więc zostać pobrane w odległym porcie, przetransporotwane w rejon działań (m.in.) przez jednostki Military Sealift Command, a następnie przekazane okrętom w trakcie operacji uzupełniania zapasów na morzu (ang. Replenishment at Sea, RAS). Tego typu operacje pozwalają utrzymać zespół na akwenie bez zawijania do portu, ale nie eliminują problemu źródła ładunku. Zapas paliwa, amunicji, żywności i części musi najpierw dotrzeć na jednostkę pomocniczą, która następnie przejmuje ryzyko i transportuje te elementy w rejon operowania grupy.
Szczególne problemy tworzy świeża żywność oraz inne ładunki wymagające np. infrastruktury chłodniczej. Jeżeli jednostki logistyczne pobierają zaopatrzenie w Singapurze, Japonii, Korei Południowej, na Filipinach albo w portach Afryki Wschodniej, czas transportu sam w sobie ogranicza użyteczność części dostaw. Nie jest to tożsame z niedoborami żywności na okręcie. Oznacza jednak mniejszą elastyczność w planowaniu, częstsze modyfikacje jadłospisu i większą wrażliwość systemu na opóźnienia. W swoim komunikacie kmdr rez. Hung Cao przyznał, że niedostępność świeżych dostaw wymusiła dostosowanie planów żywieniowych, jednocześnie podkreślając, że załoga nie opuściła żadnego posiłku.
Tyrania dystansu i cena tempa działań
Na Morzu Arabskim działa mechanizm określany mianem "tyranii dystansu": im dalej zespół operuje od dostępnych portów, tym więcej czasu jednostki pomocnicze poświęcają na pobranie i przewóz ładunku. Paliwo, amunicja, żywność oraz części zamienne muszą trafić nie tylko na lotniskowiec, lecz także na okręty eskorty. Dłuższy szlak oznacza więcej rejsów zaopatrzeniowych i większe obciążenie dostępnych zbiornikowców oraz jednostek zaopatrzeniowych.
Atol Diego Garcia pozostaje ważnym elementem amerykańskiego zaplecza na Oceanie Indyjskim. Baza zapewnia wsparcie logistyczne siłom rozmieszczonym na Oceanie Indyjskim i w rejonie Zatoki Perskiej. Jej oddalenie od północnej części Morza Arabskiego oraz ograniczenia przestrzeni magazynowej i chłodniczej utrudniają długotrwałe zabezpieczenie większych sił.
USS "Abraham Lincoln" nie jest jedynym lotniskowcem operującym w tym rejonie. Na akwenie znajduje się również lotniskowiec typu Nimitz USS "George H.W. Bush" (CVN-77) wraz ze swoją 10. Grupą Uderzeniową Lotniskowca (CSG-10). Ponadto siły amerykańskie dysponują również okrętem desantowym typu Wasp USS "Boxer" (LHD-4) wraz ze swoją grupą desantową (ang. The Boxer Amphibious Ready Group, ARG). US Navy na Morzu Arabskim reprezentuje również pływająca baza ekspedycyjna typu Lewis B. Puller USS "Miguel Keith" (ESB-5), jak również siedem operujących niezależnie niszczycieli rakietowych.
Wpływ długiej misji na załogę
Przedłużona misja obciąża także załogę i jej rodziny - wielomiesięczne misje są dużym wyzwaniem dla personelu. 6 sierpnia 2026 roku Hung Cao oraz dowódcy sił lotniczych i morskich spotkali się z rodzinami marynarzy i żołnierzy piechoty morskiej z grupy USS "Abraham Lincoln". Rodziny zgłaszały obawy dotyczące wsparcia psychologicznego, zaopatrzenia i jakości wody pitnej na okręcie. Marynarka podała, że stale monitoruje zdrowie psychiczne załogi, jednak USS "Abraham Lincoln" przebywa na morzu ponad 240 dni, bijąc rekord 206 dni w wykonaniu lotniskowca USS "Dwight D. Eisenhower" (CVN-69) z okresu pandemii COVID-19.
Samo uzupełnianie żywności oraz środków higienicznych nie wystarcza, jeżeli system nie umożliwia odpoczynku, przerw w służbie, rotacji oraz planowego serwisu sprzętu. Wysokie tempo działań przez długi okres zużywa oprócz zapasów, również wyposażenie - awariom ulega infrastruktura sanitarna czy klimatyzacja oraz inne elementy zapewniające bytowanie tego małego miasta pośrodku oceanu.
Sytuacja na USS "Abraham Lincoln", w żadnym wypadku nie dowodzi załamania amerykańskiego systemu logistycznego. Lotniskowiec utrzymał zdolność do operacji, jego grupa otrzymywała zaopatrzenie na morzu, a US Navy deklaruje zabezpieczenie podstawowych potrzeb załogi. Przypadek ten pokazuje jednak granicę pomiędzy możliwością rozmieszczenia sił a możliwością długotrwałego prowadzenia intensywnych działań. Dystans do baz, ograniczona liczba jednostek pomocniczych, zakłócone węzły regionalne i potrzeba utrzymania ludzi w gotowości tworzą jeden problem operacyjny — którego nie rozwiązuje sam fakt obecności lotniskowca na akwenie.
Carrier Strike Group - 3
3. Grupa Uderzeniowa Lotniskowca (CSG-3) to związek operacyjny US Navy skupiony wokół lotniskowca typu Nimitz USS "Abraham Lincoln" (CVN-72). W jego skład wchodzą 9. Lotnicze Skrzydło Lotniskowca (ang. Carrier Air Wing Nine, CVW-9) oraz okręty osłony - niszczyciele rakietowe 21. Dywizjonu Niszczycieli (ang. Destroyer Squadron 21, DESRON-21). Zadaniem CSG-3 jest utrzymanie kontroli na morzu, projekcja siły z użyciem lotnictwa pokładowego oraz prowadzenie długotrwałych operacji w ramach działań US Navy.
Obecnie w skład grupy wchodzą:
- lotniskowiec typu Nimitz USS Abraham Lincoln (CVN-72),
- niszczyciel rakietowy typu Arleigh Burke USS Frank E. Petersen Jr. (DDG-121), pełniący rolę dowódcy obrony powietrznej (ang. Air Defense Commander),
- niszczyciel rakietowy typu Arleigh Burke USS Spruance (DDG-111),
- niszczyciel rakietowy typu Arleigh Burke USS Michael Murphy (DDG-112),
- 9. Lotnicze Skrzydło Lotniskowca,
Piąty lotniskowiec typu Nimitz
"USS Abraham Lincoln" jest piątym lotniskowcem o napędzie jądrowym typu Nimitz w służbie US Navy. Jednostka nosi nazwę na cześć 16. prezydenta Stanów Zjednoczonych, a zarazem jest drugim okrętem amerykańskiej marynarki wojennej noszącym jego imię. Lotniskowiec ma port macierzysty w San Diego w Kalifornii.
Stępkę pod okręt położono 3 listopada 1984 roku w stoczni Newport News w stanie Wirginia. USS "Abraham Lincoln" wszedł do służby 11 listopada 1989 roku w Norfolk. Jednostka przeszła remont połączony z wymianą paliwa jądrowego i modernizacją, realizowany w Newport News Shipbuilding od marca 2013 roku do sierpnia 2017 roku.
9. Lotnicze Skrzydło Lotniskowca
9. Lotnicze Skrzydło Lotniskowca stanowi komponent lotniczy CSG-3. W jego skład wchodzą trzy eskadry myśliwsko-uderzeniowe wyposażone w samoloty F/A-18E/F Super Hornet: VFA-14 "Tophatters", VFA-41 "Black Aces" i VFA-151 "Vigilantes".Komponent lotniczy obejmuje również 314. Eskadrę Myśliwsko-Uderzeniową Piechoty Morskiej (VMFA-314) "Black Knights" z samolotami F-35C Lightning II. Zdolność działania w domenie walki elektronicznej zapewnia VAQ-133 "Wizards" z EA-18G Growler, zaś VAW-117 "Wallbangers" wykorzystuje samoloty E-2D Hawkeye.
Za zadania logistyczne odpowiada VRM-30 "Titans", operująca samolotami CMV-22B Osprey. Komponent śmigłowcowy tworzą HSM-71 "Raptors" z MH-60R Seahawkami oraz HSC-14 "Chargers" z MH-60S Seahawkami.
