- Wiceprezydent USA J.D. Vance zaskoczył deklaracją, że Ukraina nie powinna dołączyć do NATO, rzucając cień na jej aspiracje i przyszłość w Sojuszu.
- Waszyngton równocześnie nasila naciski na Kijów, żądając wstrzymania ataków na rosyjskie rafinerie, co budzi poważne pytania o ukryte cele polityki USA.
- Czy te działania oznaczają próbę wymuszenia kapitulacji Ukrainy?
Kto sprzeciwia się członkostwu Ukrainy w NATO?
J.D. Vance, w rozmowie z kanałem telewizyjnym 2WAY TONIGHT, jasno zadeklarował, że Ukraina nie powinna stać się częścią Sojuszu Północnoatlantyckiego. „O ile wiem, nie mamy oficjalnej umowy sojuszniczej z Ukrainą. (...) Ukraina nie powinna wstępować do NATO” – oświadczył amerykański wiceprezydent, co stanowi istotny sygnał dla Kijowa. Dodał również, że choć w pewnych kwestiach współpraca z Kijowem będzie rozwijana, w innych sprawach „stanowiska będą rozbieżne”. To stanowisko odzwierciedla rosnące podziały w amerykańskiej polityce zagranicznej dotyczącej wschodniej Europy i roli Ukrainy w regionalnym bezpieczeństwie. Wypowiedź Vance’a podkreśla skomplikowany charakter obecnych stosunków, gdzie mimo deklarowanego wsparcia, istnieją fundamentalne różnice w strategicznych wizjach przyszłości.
Presja Waszyngtonu na Kijów: Co z atakami na rosyjskie rafinerie?
Wiceprezydent Vance powtórzył także wcześniejsze postulaty administracji w Waszyngtonie, zgodnie z którymi Ukraina „musi wstrzymać ataki na rosyjskie obiekty energetyczne”. Jest to kwestia, która od dłuższego czasu budzi napięcia między oboma krajami. Prezydent Ukrainy, Wołodymyr Zełenski, w niedzielnej rozmowie z Bloombergem, zasugerował, że administracja Donalda Trumpa podjęła działania mające na celu skłonienie Ukrainy do kapitulacji. W odpowiedzi na te naciski, Zełenski zaproponował, że Ukraina przestanie atakować rafinerie w Rosji, jeśli otrzyma więcej pocisków do wyrzutni Patriot. Ta propozycja wskazuje na próbę negocjacji i poszukiwania kompromisu w obliczu rosnącej presji ze strony USA.
Wstrzymanie ataków na rosyjski sektor naftowy jest priorytetem dla Donalda Trumpa, który w pierwszej połowie października zawarł z Rosją porozumienie w sprawie dostaw oleju napędowego. „Potrzebujemy ropy dla świata. To diesel, czyli to, czego świat potrzebuje” – oznajmił Trump 10 października, po rozmowach z rosyjskim przywódcą Władimirem Putinem. Umowa ta zakłada dostarczenie przez Rosję blisko 5 milionów ton oleju napędowego i ma na celu stabilizację globalnych rynków energii, co wiąże się z zawieszeniem amerykańskich sankcji na rosyjski olej napędowy do kwietnia 2027 roku. Ta transakcja dodatkowo komplikuje pozycję Ukrainy, która walczy o utrzymanie wsparcia międzynarodowego w obliczu działań mających na celu osłabienie rosyjskiej machiny wojennej.
Oslo i negocjacje: Czy Trump chce wymusić kapitulację?
W obliczu tych wydarzeń, prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski przybył we wtorek do Oslo, aby wziąć udział w rozmowach dotyczących zakończenia wojny z Rosją. Informację tę potwierdził rząd Norwegii, po wcześniejszych doniesieniach mediów. Według agencji Reutera, w spotkaniu w Oslo mają wziąć udział przedstawiciele grupy E4, do której należy Polska, a także Unii Europejskiej i NATO. Rozmowy pokojowe w Oslo nabierają szczególnego znaczenia, zwłaszcza że, jak podał Reuters, do Norwegii ma przybyć również specjalny wysłannik prezydenta USA Donalda Trumpa, Steve Witkoff.
Drugi wysłannik, zięć Trumpa, Jared Kushner, z powodu choroby ma uczestniczyć w negocjacjach zdalnie. Udział wysłanników Trumpa w tych rozmowach jest kluczowy, biorąc pod uwagę jego wcześniejsze interwencje i wpływ na amerykańską politykę zagraniczną. Poprzednie rozmowy ukraińsko-amerykańskie, przeprowadzone 9 października w Miami, zakończyły się przedwcześnie i były naznaczone wzajemną krytyką. Trump zarzucił wówczas Zełenskiemu niechęć do zakończenia wojny, natomiast Zełenski oskarżył Waszyngton o wywieranie presji na Kijów w celu wymuszenia kapitulacji Ukrainy. Sytuacja ta wskazuje na głębokie rozbieżności w podejściu do zakończenia konfliktu i podkreśla, jak bardzo przyszłość Ukrainy zależy od złożonych negocjacji i decyzji podejmowanych na arenie międzynarodowej.
